V KK 435/19

Sygn. akt V KK 435/19

POSTANOWIENIE

Dnia 11 września 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 11 września 2019 r.,

sprawy Z. C.
‎w przedmiocie wyroku łącznego
‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 28 lutego 2019 r., sygn. akt II AKa (…)
‎zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w Z.
‎z dnia 4 września 2018 r., sygn. akt II K (…)

I. oddala kasację jako oczywiście bezzasadną;

II. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy z urzędu adw. E. B. - Kancelaria Adwokacka w P. kwotę 738 zł (siedemset trzydzieści osiem złotych), w tym 23% VAT, tytułem wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie kasacji;

III. obciąża skazanego Z. C. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Kasacja obrońcy skazanego Z. C. jest oczywiście bezzasadna, w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.

Analiza treści zarzutu i części motywacyjnej tej kasacji wskazuje, że jej Autor kwestionuje jakość dokonanej przez Sąd Apelacyjny w (…) kontroli odwoławczej wyroku Sądu I instancji oraz jej efekt. Zarzut z pkt. 2 kasacji sprowadza się do wykazania, że Sąd Apelacyjny w (…) nie rozważył w należyty sposób zarzutów i wniosków sformułowanych w apelacji z dnia 26 października 2018 r. Zarzut ten nie jest zasadny albowiem Sąd Apelacyjny w (…), rozważył wszystkie zarzuty i wnioski podniesione w apelacji. W pisemnych motywach zaskarżonego kasacją wyroku wskazał, czym kierował się wydając wyrok i umotywował przyczyny odrzucenia zarzutów i wniosków apelacji. Uczynił to zgodnie z wymogami art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k.

Nie jest również zasadny zarzut rażącego naruszenia przepisów art. 85a k.k. i art. 86 k.k. Nie ulega bowiem wątpliwości, na co słusznie zwraca uwagę Prokurator Prokuratury Okręgowej w Z. w pisemnej odpowiedzi na kasację, że w tym zakresie kasacja jest w istocie powieleniem wcześniejszej apelacji obrońcy skazanego, z tą różnicą, że orzeczona wysokość kar łącznych kwestionowana jest obecnie w oparciu o zarzut sformułowany jako zarzut obrazy prawa materialnego, albowiem stosownie do treści art. 523 § 1 k.p.k. zarzut rażącej niewspółmierności kary jest niedopuszczalny.

Sąd Najwyższy w pełni akceptując prezentowaną w pisemnej odpowiedzi prokuratora na kasację ocenę prawną poszczególnych, podnoszonych w skardze zarzutów, nie widzi potrzeby jej przytaczania w uzasadnieniu niniejszego postanowienia.

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. orzekł jak w postanowieniu.

l.n