V KK 416/18

Sygn. akt V KK 416/18

POSTANOWIENIE

Dnia 9 stycznia 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Przemysław Kalinowski

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k.

w sprawie P. F.

skazanego z art. 177 § 2 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 9 stycznia 2019 r.,

z urzędu kwestii dopuszczalności kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego w S.

z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt IV Ka […],

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w S.

z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt II K […],

p o s t a n o w i ł

1. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. pozostawić kasację bez rozpoznania,

2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 8 maja 2017 r., sygn. akt II K […], P. F. został skazany za przestępstwo o znamionach określonych w art. 177 § 2 k.k. na karę 5 lat pozbawienia wolności. Obrońca skazanego wniósł apelację od tego wyroku zaskarżając go jedynie w części dotyczącej orzeczenia o karze (k. - 231). Sąd Okręgowy w S. wyrokiem z dnia 7 marca 2018 r., sygn. akt IV Ka […], utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Sądu I instancji.

Obecnie, obrońca skazanego wniósł kasację od tego ostatniego wyroku, zarzucając w niej rażące naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na treść orzeczenia, do czego miało dojść w wyniku obrazy:

a)„art. 7 k.p.k. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i jej dokonanie z naruszeniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego polegające na uznaniu, iż skazany popełnił zarzucane mu przestępstwo;

b)art. 5 § 2 k.p.k. poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji niedającej się usunąć wątpliwości na niekorzyść skazanego”.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Stosownie do utrwalonego stanowiska Sądu Najwyższego kasacja przysługuje skazanemu od wyroku sądu odwoławczego. Jest zatem oczywiste, że nie jest ona dopuszczalna w sytuacji, gdy skarżący podejmuje próbę zakwestionowania wyroku w tej części, która w ogóle nie była przedmiotem zwykłego środka odwoławczego, a tym samym, rozstrzygnięcie sądu I instancji w zakresie oceny dowodów, poczynionych ustaleń faktycznych i orzeczenia o winie - nie było podważane i nie poddano go w tej części - zakreślonej przez stronę procesową - kontroli instancyjnej.

W przedmiotowej sprawie apelacja obrońcy została zaskarżona jedynie część wyroku Sądu i instancji dotycząca kary. Zatem, w pozostałym zakresie wyrok tego Sądu uprawomocnił się bez zaskarżenia. W takiej konfiguracji procesowej, gdy wyrok Sadu I instancji był kwestionowany tylko w części dotyczącej kary, to zaskarżenie wyroku sadu odwoławczego kasacją w szerszym zakresie, tj. w odniesieniu do tej części, która nie była skarżona apelacją, jest możliwe jedynie w drodze podniesienia zarzutu obrazy przepisów postępowania obligujących do wyjścia poza granice apelacji. Taki pogląd jest prezentowany w piśmiennictwie (por. P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek: Kodeks postepowania karnego. Komentarz. Warszawa 2012, t. III, s. 206) i zasługuje na aprobatę.

Autor kasacji w przedmiotowej sprawie nie podniósł pod adresem sądu II instancji zarzutu braku kontroli odwoławczej poza granicami zwykłego środka, natomiast zakwestionował ocenę dowodów w płaszczyźnie art. 7 k.p.k. i wyprowadzone z niej wnioski. Skoro jednak sąd odwoławczy nie przeprowadzał takiej własnej oceny, bo przedmiotem zarzutu apelacyjnego była jedynie kwestia kary ani nie podniesiono obecnie, że z urzędu powinien wyjść poza ramy apelacji, to kasacja została wniesiona w sytuacji, gdy w ogóle brak jest substratu zaskarżenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 2 lipca 2003 r. III KK 98/03 LEX Nr 184761).

Z tych względów nadzwyczajny środek zaskarżenia wniesiony w tej sprawie okazał się prawnie niedopuszczalny, co obligowało Sąd Najwyższy do pozostawienia kasacji obrońcy skazanego P. F. bez rozpoznania – stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 519 i 523 § 1 k.p.k. oraz orzeczenia o kosztach.

Mając to na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.