Sygn. akt V KK 36/21
POSTANOWIENIE
Dnia 18 marca 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marek Motuk
w sprawie L. W. i H. Ł.
skazanych z art. 286 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 18 marca 2021 r.
na posiedzeniu bez udziału stron
wniosku obrońcy
o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w P.
z dnia 1 lipca 2020 r., sygn. akt IV Ka (…)
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P.
z dnia 1 kwietnia 2019 r., sygn. akt III K (…)
p o s t a n o w i ł
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanych L. W. i H. Ł. w złożonej kasacji zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 1 lipca 2020 r., sygn. akt IV Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 1 kwietnia 2019 r., sygn. akt III K (…). Zawnioskował jedocześnie o zastosowanie środków określonych w art. 266 k.p.k., art. 275 k.p.k. i art. 277 k.p.k.
Motywując złożony wniosek, obrońca wskazał na doniosłość podniesionych zarzutów kasacyjnych, w szczególny sposób akcentując naruszenie prawa do obrony. W tym kontekście wnioskodawca podkreślił m.in. zasadę demokratycznego państwa prawnego oraz obowiązek przestrzegania prawa międzynarodowego.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanych nie zasługuje na uwzględnienie. Artykuł 532 § 1 k.p.k., stanowiący podstawę prawną wstrzymania wykonania orzeczenia, nie formułuje przesłanek warunkujących zastosowanie tej instytucji. Ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego wskazuje, że podstawy wstrzymania wykonania orzeczenia należy wiązać ze szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami, które prowadzą do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, tj. wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., sygn. akt IV KK 347/03). Nie ulega też wątpliwości, że do tych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji oraz ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt V KK 145/14).
Wobec powyższego – nie przesądzając rzecz jasna ostatecznego stanowiska Sądu Najwyższego – należy stwierdzić, że na obecnym, wstępnym etapie postępowania, uwzględnienie wniesionej kasacji nie jawi się jako wysoce prawdopodobne, niemniej kwestia ewentualnej zasadności podniesionych w niej zarzutów, będzie przedmiotem pogłębionej analizy Sądu Najwyższego w momencie rozpoznania przedmiotowego środka zaskarżenia. Osobista ocena autora kasacji na temat zasadności formułowanych zarzutów, nie może oczywiście determinować stanowiska Sądu Najwyższego w omawianym przedmiocie. Poza odwołaniem się do treści zarzutów kasacyjnych, obrońca nie przedstawił innych szczególnych okoliczności – tak w odniesieniu do L. W., jak i H. Ł. – które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego orzeczenia.
W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.