Sąd Najwyższy

V KK 33/23

wyrok SN z dnia 2023-06-13

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KK 33/23
Data orzeczenia2023-06-13
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Małgorzata Bednarek, Prezes SN Zbigniew Kapiński, SSN Ryszard Witkowski, Prezes SN Zbigniew Kapiński (przewodniczący), Prezes SN Zbigniew Kapiński (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

V KK 33/23

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 13 czerwca 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

Prezes SN Zbigniew Kapiński (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Małgorzata Bednarek
‎
SSN Ryszard Witkowski

Protokolant Danuta Bratkrajc

przy udziale prokuratora Anety Orzechowskiej del. do Prokuratury Krajowej,
‎
w sprawie B. B.
‎
skazanego z art. 278 § 1 k.k. i art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k.
‎
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie
‎
w dniu 13 czerwca 2023 r.,
‎
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść
‎
od wyroku Sądu Rejonowego w Ostrowie Wielkopolskim
‎
z dnia 8 października 2021 r., sygn. akt II K 413/21,

uchyla wyrok w zaskarżonej części i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ostrowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim, wyrokiem z dnia 8 października 2021 roku, sygn. akt II K 413/21, w pkt. I uznał B. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. 1 aktu oskarżenia, to jest występku z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za ten czyn na podstawie art. 278 § 11 skazał go na karę 6- ciu miesięcy pozbawienia wolności, w pkt. II uznał B. B. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu w pkt. 2 aktu oskarżenia, to jest występku z art. 13 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 kk w zw. z art. 64 § 1 kk i za ten czyn na podstawie art. 14 § 1 kk w zw. z art. 278 § 1 skazał go na karę 5- ciu miesięcy pozbawienia wolności, w pkt. III na podstawie art. 85 § 1 kk i art. 86 § 1 kk połączy orzeczone wobec oskarżonego kary pozbawienia wolności i wymierzył mu jedną łączną karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności.

Przedmiotowy wyrok nie został zaskarżony przez żadną ze stron i uprawomocnił się w dniu 16 października 2021 r.

Kasację od powyższego wyroku wniósł Prokurator Generalny zarzucając mu rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisu prawa materialnego, a mianowicie art. 86 § 1 k.k., polegające na wymierzeniu B. B. w pkt III części dyspozytywnej wyroku kary łącznej roku pozbawienia wolności, obejmującej orzeczoną w pkt I tej części karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzeczoną w pkt II karę 5 miesięcy pozbawienia wolności, a tym samym wymierzenie jej powyżej górnego progu, określonego we wskazanym przepisie prawa materialnego jako suma kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa

Skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w Ostrowie Wielkopolskim do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna i uwzględnienie podniesionego w niej zarzutu skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy w Ostrowie Wielkopolskim i przekazaniem sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania w zaskarżonej części.

Należy w pełni podzielić stanowisko skarżącego, iż ww. wyrok zapadł z rażącym naruszeniem art. 86§1 k.k., bowiem wobec oskarżonego orzeczona została kara łączna pozbawienia wolności w wymiarze powyżej górnej granicy przewidzianej w tym przepisie. Zgodnie z brzmieniem art. 86§1 k.k. zd. 1. Sąd wymierza karę łączną w granicach powyżej najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy, nie przekraczając jednak 810 stawek dziennych grzywny, 2 lat ograniczenia wolności albo 20 lat pozbawienia wolności. Tymczasem sąd pierwszej instancji wydając zaskarżony wyrok połączył orzeczone wobec oskarżonego kary 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt. I wyroku) i 5 miesięcy pozbawienia wolności (pkt. II wyroku), i orzekł karę łączną w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności, wykraczając tym samym poza określone tym przepisem ramy. Uwzględniając treść ww. przepisu orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego kara łączna pozbawienia wolności winna mieścić się w granicach określonych w art. 86§1 k.k. i nie mogła więc przekroczyć ich sumy, czyli 11 miesięcy pozbawienia wolności. Orzeczenie przez Sąd Rejonowy kary łącznej w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności, stanowiło zatem rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k., a istotny wpływ tego naruszenia na treść zaskarżonego wyroku jest oczywisty.

Z tego względu należało uchylić zaskarżony wyrok i sprawę przekazać w zaskarżonym zakresie do ponownego rozpoznania, podczas którego Sąd Rejonowy powinien wymierzyć karę łączną w granicach określonych we wskazanym wyżej przepisie prawa materialnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.

[PGW]

[ał]

Zapytaj AI o to orzeczenie