V KK 197/19

Sygn. akt V KK 197/19

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 14 maja 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Krzysztof Cesarz
‎SSN Andrzej Siuchniński

Protokolant Marta Brylińska

w sprawie A. K.

skazanego z art. 278 § 1 i 5 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 14 maja 2019 r.,

kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego (PK IV Ksk […]) na korzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w S.

z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt VI K […],

uchyla w zaskarżony wyrok w odniesieniu do A. K. i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umarza postępowanie w sprawie, a kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. akt VI K […], uznał oskarżonych D. P. i A. K. za winnych tego, że „w bliżej nieustalonym okresie do dnia 22 kwietnia 2017 r. w S. przy ul. C. […], działając wspólnie i w porozumieniu, dokonali nielegalnego poboru energii elektrycznej poprzez podłączenie przewodu do zacisku zabezpieczenia przelicznikowego zakończonego gniazdem i poprowadzenie go do mieszkania oraz poprzez brak zawartej z E. Sp. z o.o. umowy dystrybucyjnej, czym działali na szkodę E. Sp. z o.o.”, tj. czynu z art. 278 § 1 i 5 k.k. i wymierzył A. K. karę 4 miesięcy pozbawienia wolności a D. P. karę 6 miesięcy ograniczenia wolności.

Wyrok Sądu Rejonowego nie został zaskarżony przez żadną ze stron postępowania i uprawomocnił się w dniu 8 marca 2018 r.

We wniesionej na korzyść skazanego A. K. kasacji Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny zaskarżył orzeczenie Sądu Rejonowego zarzucając mu „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa procesowego, a mianowicie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., polegające na skazaniu oskarżonego A. K. prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 28 lutego 2018 r., sygn. VI K […], za przestępstwo kradzieży energii elektrycznej stypizowane w art. 278 § 1 i 5 k.k., popełnione w bliżej nieustalonym okresie do dnia 22 kwietnia 2017 r. w S., mimo że oskarżony za popełnienie tego samego czynu został uprzednio skazany prawomocnymi wyrokami tego Sądu:

- z dnia 14 marca 2017 r., sygn. VI K […]/16, za czyny stypizowane w art. 278 § 1 i 5 k.k. popełnione w bliżej nieustalonym okresie do dnia 28 sierpnia 2016 r. oraz w bliżej nieustalonym okresie do dnia 18 listopada 2016 r., przy czym Sąd przyjął, że oskarżony popełnił zarzucane im czyny działając w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. i

- z dnia 12 lutego 2018 r., sygn. VI K […]/17, za czyn stypizowany w art. 278 § 1 i 5 k.k. popełniony od dnia 18 listopada 2016 r. do dnia 22 kwietnia 2017 r.,

co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą wymienioną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k.”

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i umorzenie postępowania.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Kasacja Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego jest zasadna i zasługuje na uwzględnienie, co jasno wynika z treści podniesionego zarzutu i motywacyjnej części nadzwyczajnego środka zaskarżenia.

Podzielając obszerne wywody skarżącego przypomnieć trzeba jedynie następujące okoliczności.

W sprawie VI K […]/16, Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 14 marca 2017 r. uznał m.in. A. K. za winnego popełnienia czynów z art. 278 § 1 i 5 k.k., wskazując, że zostały one popełnione, w przypadku czynu z pkt 1 aktu oskarżenia w bliżej nieustalonym okresie do dnia 28 sierpnia 2016 r., a w przypadku czynu z pkt 2 – w bliżej nieustalonym okresie do dnia 18 listopada 2016 r. i po przyjęciu, iż czynów tych oskarżony dopuścił się w warunkach ciągu przestępstw z art. 91 § 1 k.k. na podstawie art. 278 § 5 k.k. w zw. z § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. w zw. z art. 37a k.k. wymierzył mu karę grzywny w wysokości 200 stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 złotych. Oba czyny popełnione zostały w S. przy ulicy C. […]. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 22 marca 2017 r. (k.134-135 akt VI K […]/16).

W drugim z zakończonych prawomocnym wyrokiem postępowań prowadzonych wobec A. K., Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 12 lutego 2018 r. (sygn. VI K […]/17) uznał go za winnego popełnienia czynu z art. 278 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i na podstawie art. 278 § 5 k.k. w zw. z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 37a k.k. wymierzył mu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania w tym czasie nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 godzin miesięcznie. Sąd określił datę początkową tego przestępstwa na dzień 18 listopada 2016 r., końcową zaś na dzień 22 kwietnia 2017 r. (k.85 akt VI K […]/17). Również i w tym wypadku przestępstwa dopuszczono się w S. przy ulicy C. […]. Opisany wyrok uprawomocnił się w dniu 3 marca 2018 r.

Z powyższego wynika, że w sprawie VI K […], która jest przedmiotem prowadzonego postępowania kasacyjnego, Sąd Rejonowy przyjął w opisie czynu jako datę końcową popełnienia przestępstwa dzień 22 kwietnia 2017 r., natomiast nie określił dokładnie daty początkowej popełnienia czynu, posługując się określeniem „w bliżej nieustalonym okresie”. Przyjęta w opisie czynu w sprawie VI K […] data końcowa, tj. 22 kwietnia 2017 r. jest jednocześnie datą końcową popełnienia przestępstwa stypizowanego w art. 278 § 1 i 5 k.k. w sprawie VI K […]/17, prawomocnie zakończonej wyrokiem z dnia 12 lutego 2018 r.

Prowadzi to do stwierdzenia, że wyrok z dnia 28 lutego 2018 r. wydany w sprawie VI K […], przypisujący winę oskarżonemu A. K. za występek nielegalnego poboru energii elektrycznej popełniony „w bliżej nieustalonym okresie do dnia 22 kwietnia 2017 r.” objął ten sam przedział czasowy, co w wypadku przestępstw przypisanych skazanemu prawomocnymi wyrokami zapadłymi w sprawach VI K […]/16, w którym określono, że czyn został popełniony „w bliżej nieustalonym okresie do dnia 18 listopada 2016 r.” oraz VI K […]/17, w którym określono, że czyn został popełniony od dnia 18 listopada 2016 r. do dnia 22 kwietnia 2017 r.

Całość opisów czynów w sprawach VI K […]/17 i VI K […]/17 wskazuje, że wydanymi w nich prawomocnymi wyrokami rozstrzygnięto już o odpowiedzialności karnej oskarżonego A. K. za ten sam czyn polegający na nielegalnym poborze energii elektrycznej z art. 278 § 1 i 5 k.k., popełniony w S. przy ulicy C. […], zachowując ciągłość inkryminowanego postępowania, „w bliżej nieustalonym okresie do dnia 22 kwietnia 2017 r.” Czasookres przypisany skazanemu A.K. w sprawie VI K […] „pochłonął”, jak określił to skarżący, czasookresy czynów określonych prawomocnymi wyrokami wydanymi w sprawach VI K […]/17 i VI K […]/16. Wydany w sprawie VI K […] wyrok zapadł więc z rażącym naruszeniem prawa procesowego, tj. art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k., stanowiącym bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k., ponieważ postępowanie karne co do tego samego czynu tej samej osoby zostało wcześniej prawomocnie zakończone.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał kasację za oczywiście zasadną, uchylił zaskarżony wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 28 lutego 2018 r. sygn. VI K […] wobec oskarżonego A. K. i na podstawie art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. umorzył postępowanie w sprawie.