V KK 171/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Zbigniew Kapiński
Dnia 5 marca 2025 r.
w sprawie D. R.
skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 marca 2025 r.,
wniosku adwokata z urzędu o zasądzenie kosztów obrony udzielonej skazanemu w
postępowaniu kasacyjnym oraz kosztów związanych z dojazdem na rozprawę
kasacyjną
na podstawie art. 626 § 2 k.p.k. w zw. z § 17 ust. 2 pkt 6 oraz ust. 3 pkt 2 w zw. z §
2 pkt 1 i 2 w zw. z § 4 ust. 1 i 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14
maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu
terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z
urzędu (Dz.U. z 2024 r. poz. 763) oraz § 2 pkt 1b rozporządzenia Ministra
Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu
dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych samochodów
osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością pracodawcy (Dz.U. z
2002 r., nr 27, poz. 271)
p o s t a n o w i ł
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. K., Kancelaria
Adwokacka w G., obrońcy z urzędu skazanego D. R., kwotę 1476
zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć), w tym 23% podatku
VAT, za sporządzenie i wniesienie kasacji oraz udział w
postępowaniu kasacyjnym i kwotę 772,20 zł (siedemset
siedemdziesiąt dwa złote i dwadzieścia groszy) tytułem zwrotu
poniesionych wydatków na dojazd do siedziby Sądu
Najwyższego.
V KK 171/24
2
UZASADNIENIE
Postanowieniem z 7 sierpnia 2024 r. w sprawie o sygn. akt V KK 171/24 Sąd
Najwyższy oddalił jako oczywiście bezzasadną kasację wniesioną przez obrońcę z
urzędu skazanego D. R. od wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 22
września 2023 r., sygn. akt II AKa 115/23. We wniesionej kasacji obrońca
skazanego zawarł wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z
urzędu, która nie została zapłacona ani w całości ani w części. Powyższy wniosek
obrońca skazanego powielił na rozprawie kasacyjnej w dniu 7 sierpnia 2024 r.,
przedkładając dodatkowo wniosek o przyznanie mu zwrotu kosztów podróży
wynikających z obowiązkowego stawiennictwa na rozprawie kasacyjnej.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek adw. Ł. K. zasługiwał na uwzględnienie.
Zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz adw. Ł. K., obrońcy z urzędu
skazanego kwoty 1476 zł (tysiąc czterysta siedemdziesiąt sześć), w tym 23 %
podatku VAT, znajduje oparcie w treści § 17 ust. 2 pkt 6 oraz ust. 3 pkt 2
rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie
ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U. z 2024 r.
poz. 763).
Na uwzględnienie zasługiwał również wniosek o zwrot kosztów podróży. Jak
wynika z oświadczenia przedłożonego przez adw. Ł. K. trasa dojazdu z G. do W. i z
powrotem wynosi 628 km, którą pokonał samochodem osobowym marki M. o
pojemności skokowej silnika 1950,00 cm3. Stosując zatem reguły z § 2 pkt 1b
rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków
ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów
służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących
własnością pracodawcy, koszty dojazdu na rozprawę kasacyjną należało ustalić na
kwotę 772,20 zł (628 km x 1,15 zł).
V KK 171/24
3
Mając zatem na uwadze, że w postanowieniu Sądu Najwyższego z 7
sierpnia 2024 r. o oddaleniu kasacji obrońcy skazanego jako oczywiście
bezzasadnej nie orzeczono w przedmiocie kosztów z tytułu nieopłaconej pomocy
prawnej udzielonej skazanemu z urzędu oraz kosztów podróży wynikających z
obowiązkowego stawiennictwa obrońcy skazanego na rozprawie kasacyjnej, na
podstawie art. 626 § 2 k.p.k., należało to postanowienie odpowiednio uzupełnić.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w postanowieniu.
[J.J.]
[r.g.]
