V KK 157/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Waldemar Płóciennik
Dnia 27 maja 2025 r.
w sprawie Ł. R.
skazanego z art. 148 § 2 pkt 1 i 3 k.k. w zb. z art. 189 § 3 k.k.
w zw. z art. 11 § 2 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 27 maja 2025 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia,
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11 października 2023 r. w sprawie II AKa 316/22, Sąd
Apelacyjny w Łodzi zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 29 kwietnia
2022 r. sygn. II K 109/21 i skazał Ł. R. na karę 25 lat pozbawienia wolności za
popełnienie czynu z art. 148 § 2 pkt 1 i 3 k.k. w zb. z art. 189 § 3 k.k. w zw. z art. 11
§ 2 k.k.
Kasację na korzyść skazanego wniósł jego obrońca, który zaskarżając wyrok
Sądu Apelacyjnego zarzucił rażące naruszenia prawa, tj. art. 433 § 2 w zw. z art.
457 § 3 k.p.k. w związku z art. 7 k.p.k. i art. 4 k.p.k., błąd w ustaleniach faktycznych
w związku z przyjęciem, że wobec skazanego nie zachodzą przesłanki z art. 60 § 3
k.k. oraz naruszenie przez Sąd odwoławczy art. 433 § 2 k.p.k. Obrońca wniósł przy
tym o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie kary 8 lat pozbawienia
V KK 157/25
2
wolności, albowiem wobec skazanego zachodzą przesłanki z art. 60 § 3 k.k. oraz o
wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia do czasu rozstrzygnięcia
sprawy.
Odpowiadając pisemnie na kasację, prokurator wniósł o jej oddalenie jako
oczywiście bezzasadnej.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Wniosek obrońcy skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.
Sąd Najwyższy przypomina, iż instytucja wstrzymania wykonania orzeczenia
ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2
k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia.
Jak zauważył obrońca, przyczyną dla której możliwe jest jej zastosowanie są
nieodwracalnie niekorzystne dla skazanego skutki, które mogą wystąpić w sytuacji,
gdy orzeczenie jest lub ma być wykonane. W orzecznictwie Sądu Najwyższego
utrwalone jest również stanowisko, że zastosowanie tej instytucji winno być
uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami
prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi
kasacyjnej spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie
nieodwracalne, następstwa (m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18
listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22).
Tego rodzaju skutki mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna analiza wniesionej
kasacji świadczy o jej zasadności, a tym samym o konieczności uchylenia
zaskarżonego nią wyroku. Wtedy bowiem dochodzi do sytuacji, w której skazany
odbywałby karę, której odbywać nie powinien.
Dokonując wstępnej kontroli kasacji obrońcy skazanego Ł. R., Sąd
Najwyższy nie znalazł podstaw do jednoznacznego uznania zarzutów kasacyjnych
za oczywiście zasadne. Przeprowadzona na tym etapie jej ocena nie przesądza
jednak o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, które musi być
poprzedzone pogłębioną analizą i rozważeniem podniesionych zarzutów
kasacyjnych.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[J.J.]
V KK 157/25
3
[r.g.]
