Sygn. akt V CSK 138/18
POSTANOWIENIE
Dnia 30 sierpnia 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Karol Weitz
w sprawie z wniosku T.D. i B.D.
przy uczestnictwie ,,T.” S.A. w K. i Gminy O.
o ustanowienie służebności przesyłu,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 sierpnia 2018 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawców
od postanowienia Sądu Okręgowego w O.
z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt II Ca […]/17,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od wnioskodawców na rzecz uczestnika postępowania ,,T.” Spółki Akcyjnej w K. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Cel wymagania przewidzianego w art. 3984 § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 13 września 2017 r. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżący powołali się na wystąpienie istotnego zagadnienia prawnego wymagającego przesądzenia, czy wobec braku w umowie o oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste ograniczeń co do obciążenia prawa użytkowania wieczystego przez użytkownika wieczystego poprzez ustanowienie służebności przesyłu, braku zastrzeżeń co do istnienia ograniczenia obciążającego nieruchomość oddaną w użytkowanie wieczyste w postaci służebności przy jednoczesnej pełnej aprobacie właściciela nieruchomości do obciążenia w ten sposób prawa użytkowania wieczystego oraz złożenia oświadczenia skutkującego przejściem na wnioskodawców praw i obowiązków w zakresie regulacji tytułu prawnego przedsiębiorcy przesyłowego do gruntu, wieczysty użytkownik może skutecznie żądać ustanowienia takiej służebności na prawie użytkowania wieczystego, a więc czy regulacja tytułu prawnego przedsiębiorcy przesyłowego do nieruchomości oddanej w użytkowanie wieczyste, którego urządzenia przesyłowe zostały posadowione w okresie obowiązywania jednolitej własności państwowej, powinna nastąpić w granicach art. 233 k.c. w stosunku do użytkownika wieczystego, jako podmiotu, który został rzeczywiście ograniczony w swoim prawie.
Istotność zagadnienia prawnego (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.) konkretyzuje się w tym, że w danej sprawie występuje zagadnienie prawne mające znaczenie dla rozwoju prawa lub znaczenie precedensowe dla rozstrzygnięcia innych podobnych spraw. Zgodnie z utrwalonym poglądem orzecznictwa, przedstawienie okoliczności uzasadniających rozpoznanie skargi kasacyjnej ze względu na przesłankę istotnego zagadnienia prawnego polega na sformułowaniu tego zagadnienia i wskazaniu argumentów, które prowadzą do rozbieżnych ocen. Musi przy tym chodzić o zagadnienie nowe, dotychczas nierozpatrywane w judykaturze, które zarazem ma znaczenie dla rozpoznania wniesionej skargi kasacyjnej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11 i z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151).
Twierdzenia skarżącego nie wystarczają do wykazania, by w sprawie doszło do ziszczenia się przesłanki wskazanej w art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. Zaprezentowana w skardze argumentacja abstrahuje od ustalonych przez Sądy obu instancji okoliczności faktycznych sprawy, w których świetle urządzenia przesyłowe zostały zainstalowane na nieruchomości pozostającej w użytkowaniu wieczystym skarżących w okresie obowiązywania zasady jednolitej własności państwowej, gdy nieruchomość ta stanowiła jeszcze własność Skarbu Państwa. W orzecznictwie Sądu Najwyższego wyjaśniono, że co prawda służebność przesyłu może być ustanowiona na prawie użytkowania wieczystego, jednak użytkownik wieczysty nie może skutecznie żądać ustanowienia takiej służebności, jeżeli urządzenia przesyłowe – zainstalowane przez przedsiębiorstwo państwowe w okresie obowiązywania zasady jednolitej własności państwowej – znajdowały się na nieruchomości Skarbu Państwa przed oddaniem jej w użytkowanie wieczyste (por. uchwałę siedmiu sędziów z dnia 16 maja 2017 r., III CZP 101/16, OSNC 2017, nr 11, poz. 123, postanowienie z dnia 15 marca 2018 r., III CZP 112/17, nie publ.).
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania rozstrzygnięto na podstawie art. 520 § 3, art. 98 § 3 w związku z art. 99 oraz art. 108 § 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.
aj
ał