Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2019-12-12
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt V CO 288/19
POSTANOWIENIE
Dnia 12 grudnia 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Beata Janiszewska
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 12 grudnia 2019 r.,
sprawy z wniosku M. P.
o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód,
odrzuca wniosek.
UZASADNIENIE
Wnioskiem z 29 listopada 2019 r. (data widniejąca na pieczęci datownika na kopercie przesyłki) M. P. wniósł o oznaczenie sądu właściwego do wytoczenia powództwa w sprawie o rozwód przeciwko A. P..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek podlegał odrzuceniu jako niedopuszczalny, ponieważ pochodził od nieuprawnionego podmiotu. Począwszy od 7 listopada 2019 r. (data wejścia w życie ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw – Dz. U. poz. 1469 z późn. zm.) o oznaczenie sądu właściwego przez Sąd Najwyższy może wystąpić wyłącznie sąd, do którego wpłynął pozew (art. 45 § 2 k.p.c.). Wniosek samej strony należy zatem uznać za niedopuszczalny. O tym, że kompetencja do wystąpienia o oznaczenie sądu właściwego przysługuje wyłącznie sądowi, do którego wniesiono pozew, świadczy przede wszystkim językowa i historyczna wykładnia art. 45 k.p.c. Wyniki tej wykładni znajdują potwierdzenie w treści uzasadnienia projektu ustawy z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw, w którym wskazano, że stronie przysługiwać będzie wyłącznie prawo wnioskowania o tego rodzaju wystąpienie.
Wskazana przez wnioskodawcę zasada szybkości postępowania, mimo jej niewątpliwej doniosłości, nie może prowadzić do argumentacji contra legem. Nadto nie bez znaczenia pozostaje okoliczność, że zarezerwowanie wyłącznie dla sądu możliwości wystąpienia z wnioskiem, o którym mowa w art. 45 § 1 k.c., eliminuje wątpliwości w przedmiocie zakresu sprawy objętej oznaczeniem właściwości.
Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.
aj
[aw]
