IV KZ 49/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 25 lutego 2025 r.
SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca)
SSN Jerzy Grubba
SSN Dariusz Kala
w sprawie V. K.
skazanej z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron,
w dniu 25 lutego 2025 r. zażalenia skazanej na postanowienie Sądu Najwyższego z
dnia 11 grudnia 2024 r., sygn. akt IV KO 115/24, o odmowie przyjęcia osobistego
wniosku skazanej o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym
wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt II
AKa 75/20, na podstawie art. 545 § 3 zd. drugie k.p.k. w zw. z art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.
Jerzy Grubba
Michał Laskowski
Dariusz Kala
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny w Białymstoku, wyrokiem z 23 lutego 2021 r., utrzymał w
mocy wyrok Sądu Okręgowego w Białymstoku z 2 grudnia 2019 r., mocą którego V.
K. została skazana za popełnienie przestępstwa z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 294
§ 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. na karę 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i
grzywnę. W sprawie nie wywiedziono kasacji.
Dotychczas zapadły dwa orzeczenia Sądu Najwyższego w trybie art. 545 § 3
k.p.k.: z 1 lutego 2024 r. i z 11 grudnia 2024 r. i to drugie postanowienie zaskarżyła
na obecnym etapie postępowania V. K. wskazując, że chodziło jej wyłącznie o
IV KZ 49/24
2
wyznaczenie adwokata z urzędu do sporządzenia wniosku o wznowienie
postępowania sądowego w jej sprawie .
Wniesione zażalenie było niezasadne.
Skarżąca w najmniejszym stopniu nie uwiarygodniła tezy o istnieniu
okoliczności o charakterze propter nova, co miałoby skłonić Sąd Najwyższy do
wyznaczenia jej obrońcy w celu sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania.
Polemika z zaskarżonym orzeczeniem Sądu Najwyższego sprowadzała się do
gołosłownego twierdzenia, zawartego już w uprzednich pismach V. K. , że w
sprawie pojawiły się ,,nowe okoliczności nie znane wcześniej sądowi”. Skarżąca nie
wskazała jednak żadnych konkretnych okoliczności na poparcie swoich deklaracji,
poprzestając na bardzo ogólnikowym przedstawieniu swojego stanowiska o
istnieniu przełomowych dowodów w sprawie. Tak sporządzony osobisty wniosek
nie dawał Sądowi Najwyższemu pewności co do tego, że dowody o charakterze
wymaganym w art. 540 § 1 pkt 2a k.p.k. istnieją. Wobec tego prawidłowo orzeczono
o odmowie przyjęcia wniosku i zaniechano wzywania V. K. do uzupełnienia braków
formalnych sprawie, ponieważ w perspektywie nie rysowała się w perspektywie
taka, nawet dalece hipotetyczna możliwość, aby wniosek, po dopełnieniu wymogów
z art. 545 § 2 k.p.k., mógł spowodować wzruszenie wyroku Sądu Apelacyjnego w
Białymstoku. Z całą mocą należało podkreślić, że skarżąca nie przedstawiła w
zażaleniu jakichkolwiek przesłanek podważających ustalenie Sądu Najwyższego z
11 grudnia 2024 r. o braku podstaw do wznowienia postępowania. Wobec
powyższego Sąd Najwyższy, na posiedzeniu w trybie art. 545 § 3 zd. drugie k.p.k.
bez udziału stron, orzekł jak w dyspozytywnej części postanowienia.
Na marginesie zaznaczyć trzeba, że skazana może złożyć kolejny wniosek,
w którym określi jakie to dowody stanowić mają podstawę wznowienia
postępowania. Może wtedy również domagać się ustanowienia obrońcy z urzędu.
[J.J.]
[a.ł]
Jerzy Grubba
Michał Laskowski
Dariusz Kala
IV KZ 49/24
3