IV KZ 40/19

Sygn. akt IV KZ 40/19

POSTANOWIENIE

Dnia 3 grudnia 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Błaszczyk

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 3 grudnia 2019 r.,

w sprawie z zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego Sędziego Sądu Okręgowego w K.

z dnia 10 lipca 2019 r., sygn. akt IX Ka (…), o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 27 czerwca 2019 r. w sprawie IX Ka (…),

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 466 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł :

uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w K..

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2019 r. do Sądu Okręgowego w K. wpłynął wniosek skazanego o przesłanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem (k. 132).

Zarządzeniem z dnia 10 lipca 2019 r., sygn. akt IX Ka (…) odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku tegoż Sądu, z uwagi na fakt, że został on złożony po upływie ustawowego terminu (k. 134).

Zażalenie na to zarządzenie złożył skazany podnosząc, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku przekazał do wysłania funkcjonariuszowi Służby Więziennej w dniu 4 lipca 2019 r. Skazany podniósł, że nie ma wpływu na fakt, że korespondencja skazanych jest dekretowana z opóźnieniem.

W związku z tym skazany ponowił wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem i na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. złożył wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie skazanego okazało się zasadne.

Analiza treści zażalenia skazanego na zarządzenie z dnia 10 lipca 2019 r. wskazuje wprost, że w piśmie tym zawarto wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie i sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku (k. 137). Wniosek ten został przedstawiony sędziemu referentowi w sprawie, który jak wynika z zamieszczonej na piśmie dekretacji zapoznał się z jego treścią. Następnie zgodnie z zarządzeniem z dnia 24 lipca 2019 r. nadano bieg w sprawie złożonego zażalenia na zarządzenie, natomiast w odniesieniu do wniosku o przywrócenie terminu wskazano, że bieg zostanie nadany po zwrocie akt z Sądu Najwyższego.

Rzecz jednak w tym, że w pierwszej kolejności rozpoznania wymagał wniosek skazanego o przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o doręczenie i sporządzenie na piśmie uzasadnienia. Wniosek ten powinien rozpoznać sąd jako organ procesowy - zgodnie z art. 126 § 2 k.p.k. w kwestii przywrócenia terminu orzeka postanowieniem organ, przed którym należało dokonać czynności (w tym przypadku Sąd Okręgowy w K.).

Skuteczność zażalenia skazanego wynika zatem z konstatacji, że nieprawidłowo rozpoznano jednocześnie dwie odrębne (choć ściśle z sobą powiązane) kwestie: wniosek strony o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej oraz nadanie biegu środkowi odwoławczemu.

Przywrócenie terminu ma znaczenie pierwotne. Najpierw sąd, jako organ procesowy powinien rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, wydając stosowne postanowienie (na co przysługuje zażalenie). Samo zbadanie zasadności wniosku o przywrócenie terminu do dokonania wskazanej czynności procesowej musi być poprzedzone ustaleniem, że wniosek ten został złożony z zachowaniem terminu zawitego określonego w art. 126 § 1 k.p.k., tj. przed upływem 7 dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej jego zgłoszenie. Jest to warunek formalny, którego niezachowanie powoduje, że wniosek taki stanowi czynność prawnie bezskuteczną w rozumieniu art. 122 § 1 k.p.k. i nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Należy wtedy dać temu wyraz w odpowiedniej procesowej formie.

Z tych przyczyn, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji postanowienia.

as