IV KZ 34/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 10 grudnia 2025 r.
SSN Eugeniusz Wildowicz
w sprawie G.J.
skazanego z art. 228 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 1 k.k. i in.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 10 grudnia 2025 r.,
zażalenia obrońcy
na zarządzenie Przewodniczącego VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu
Okręgowego w Rybniku
z dnia 3 września 2025 r., sygn. akt VI Ka 782/24 – VI WKK 8/25
o odmowie przyjęcia kasacji
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
W dniu 4 lipca 2025 r. do Sądu Okręgowego w Rybniku wpłynęła kasacja
obrońcy skazanego G.J. od wyroku Sądu Okręgowego w Rybniku z dnia 6 maja
2025 r., sygn. akt VI Ka 782/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Rybniku
z dnia 6 maja 2024 r., sygn. akt III K 1082/22, skazujący G.J. za przypisane mu
czyny na karę łączną 2 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności i karę łączną grzywny
w wysokości 500 stawek dziennych po 80 zł każda.
IV KZ 34/25
2
Obrońca skazanego został wezwany w dniu 12 sierpnia 2025 r. za
pośrednictwem Portalu Informacyjnego do uzupełnienia braków formalnych
sporządzonej przez siebie kasacji poprzez jej podpisanie w terminie 7 dni od
doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia kasacji bez dalszego biegu (k.
3644).
Jak wynika z Elektronicznego Potwierdzenia Odbioru Korespondencji, pismo
to nie zostało podjęte w terminie i z dniem 26 sierpnia 2025 r. uznano je za
doręczone (k. 3647).
Zarządzeniem z dnia 3 września 2025 r., Przewodniczący VI Wydziału
Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Rybniku, na podstawie art. 530 § 2
k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji adw. A.R. w związku z
nieuzupełnieniem w siedmiodniowym terminie jej braków formalnych.
Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył obrońca skazanego, zaskarżając
je w całości i zarzucając „błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę
orzeczenia, który miał wpływ na jego treść, polegający na bezpodstawnym
przyjęciu uznania za skuteczne doręczenie pisma przez portal informacyjny dot.
usunięcia braków formalnych kasacji w terminie 7 dni wniesionej w sprawie VI Ka
782/24-VI WKK 8/25 poprzez jej podpisanie, podczas gdy obrońca skazanego nie
otrzymał informacji o doręczeniu korespondencji przez portal informacyjny podczas
gdy prawidłowa i całościowa ocena zgromadzonego w sprawie materiału
dowodowego winna prowadzić do odmiennego ustalenia.”
Podnosząc powyższe, na podstawie art. 427 § 1 k.p.k. oraz art. 437 § 2
k.p.k. w zw. z art. 1 § 2 k.k.w., obrońca wniósł „o zmianę zaskarżonego zarządzenia
poprzez przyjęcie kasacji z usuniętymi brakami formalnymi kasacji w sprawie VI Ka
782/24-Vl WKK 8/25 poprzez jej podpisanie”, zaś „na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. o
przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych kasacji wniesionej w sprawie
VI Ka 782/24 - VI WKK 8/25 poprzez jej podpisanie”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Skarżący nie zdołał wykazać, że leżące u podstaw zaskarżonego
zarządzenia ustalenie, iż nie uzupełnił on w terminie braku formalnego kasacji
IV KZ 34/25
3
poprzez jej podpisanie, pomimo że został skutecznie wezwany do usunięcia tego
braku, jest błędne.
Załączony do zażalenia dokument potwierdza jedynie, że w dniu 5 września
2025 r. obrońca zgłosił jakiś błąd do Portalu Informacyjnego Sądów Powszechnych.
Na podstawie tego dokumentu nie sposób jednak ustalić, czego przedmiotowe
zgłoszenie dotyczyło ani czy sygnalizowane w zażaleniu okoliczności zostały
potwierdzone przez administratorów systemu.
Warto nadto zauważyć, że skoro obrońca, jak sam przyznaje, zdawał sobie
sprawę z zawodności tego systemu, powinien był stale, w rozsądnych odstępach
czasu, monitorować stan korespondencji w Portalu Informacyjnym, tym bardziej że
trwało postępowanie okołokasacyjne i musiał spodziewać się korespondencji z
sądu a zapewne nie była to jedyna sprawa, którą w tym czasie prowadził, również z
wykorzystaniem Portalu Informacyjnego.
Z powyższych względów, z uwagi na brak potwierdzenia podniesionych
przez skarżącego okoliczności, należało utrzymać w mocy zaskarżone zażalenie.
Odpowiadając na wątpliwości skarżącego wyrażone w końcowej części
zażalenia należy podkreślić, że prawa skazanego do obrony w niniejszym
postępowaniu nie doznały uszczerbku, skoro drugiemu z obrońców udało się
skutecznie złożyć kasację. Bezwzględne przyczyny odwoławcze, powołane przez
skarżącego w kasacji, która nie została przyjęta do rozpoznania, są zaś, podobnie
jak wszystkie przesłanki z art. 439 § 1 k.p.k., badane z urzędu przez Sąd
Najwyższy w każdym postępowaniu kasacyjnym.
Z kolei właściwym do rozpoznania ewentualnego wniosku o przywrócenie
terminu do usunięcia braku formalnego, którego skarżący w terminie nie usunął,
jest sąd, przed którym toczyło się to postępowanie, w którym wydano zaskarżone
obecnie zarządzenie.
Mając na uwadze bezzasadność zażalenia obrońcy oskarżonego,
należało utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy.
[WB]
[a.ł]
IV KZ 34/25
4
