IV KZ 18/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 13 sierpnia 2025 r.
SSN Paweł Wiliński
w sprawie skazanego M.B.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej
na posiedzeniu w dniu 13 sierpnia 2025 r.
zażalenia skazanego na zarządzenie sędziego Sądu Okręgowego w Katowicach
z dnia 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt VI Ka 337/24 (VI WKK 11/25)
o odmowie przyjęcia kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w
Katowicach z dnia 2 sierpnia 2024 r., sygn. akt VI Ka 337/24
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 14 kwietnia 2025 r., sygn. akt VI Ka 337/24, sędzia
Sądu Okręgowego w Katowicach na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 §
2 k.p.k. odmówił przyjęcia osobistej kasacji skazanego, wskazując w uzasadnieniu
na nieuzupełnienie przez skazanego braku formalnego wniesionej przez niego
osobistej kasacji poprzez jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę
prawnego.
Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł skazany M.B., wnosząc o
uchylenie zarządzenia w całości oraz przyjęcie wniesionej przez niego osobistej
kasacji. Podniósł: „naruszenie art. 530 § 2 k.p.k.”, „błędną wykładnię art. 127a § 1
k.p.k.”, „nowe podstawy kasacji”, „stronniczość sędzi II instancji – naruszenie art. 41
IV KZ 18/25
2
k.p.k.”, „odmowę obrońcy z urzędu do sporządzenia kasacji – naruszenie prawa do
obrony i dostępu do SN” oraz „złamanie regulaminu urzędowania sądów
powszechnych i zarządzenia MS z 19.06.2019 r.”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne.
Zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k., jeżeli kasacja nie pochodzi od prokuratora,
Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw
Dziecka, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, radcę prawnego
albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku tego
nadzwyczajnego środka zaskarżenia obowiązuje więc tzw. przymus adwokacko-
radcowski, powodujący, że osobista kasacja skazanego nie może zostać przyjęta.
W przedmiotowej sprawie wyznaczono skazanemu na jego wniosek
obrońcę z urzędu, który nie stwierdził podstaw do wniesienia kasacji w
przedmiotowej sprawie. Obrońca ten słusznie zauważył, że wobec prawomocnego
skazania M.B. na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej
wykonania oraz karę grzywny w kasacji wniesionej przez stronę mogłyby zostać
podniesione jedynie uchybienia o charakterze bezwzględnych przyczyn
odwoławczych, a takich w tej sprawie nie dostrzegł, podobnie jak żadnych innych
naruszeń prawa (k. 989-991). Umożliwiono więc skazanemu wniesienie kasacji
sporządzonej i podpisanej przez adwokata lub radcę prawnego z wyboru w terminie
30 dni od doręczenia ww. opinii. Po złożeniu przez skazanego kasacji sporządzonej
i podpisanej osobiście, Sąd odwoławczy wezwał skazanego do uzupełnienia braku
formalnego przez jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę
prawnego z wyboru. Nie budzi wątpliwości w przedmiotowej sprawie, że skazany
nie usunął ww. braku w wyznaczonym pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji
terminie, co czyni zaskarżone rozstrzygnięcie słusznym i prawidłowym. Ponowne
wnioski skazanego o wyznaczenie obrońcy z urzędu nie mogły zostać w tych
okolicznościach uwzględnione.
Wniesione przez skazanego zażalenie ma charakter wyłącznie polemiczny,
ponieważ próbuje w nim przekonać o uprawnieniu do wniesienia osobistej kasacji,
co jest wykluczone na gruncie procedury karnej. Nie można też się zgodzić ze
IV KZ 18/25
3
skarżącym, że pozbawiono go prawa do obrony, skoro wyznaczono mu obrońcę z
urzędu, a także dano – dwukrotnie – szansę sporządzenia i wniesienia kasacji
przez obrońcę z wyboru, najpierw po sporządzeniu negatywnej opinii przez obrońcę
z urzędu, a później w ramach procedury uzupełnienia braków formalnych.
Podkreślić przy tym trzeba, że termin na uzupełnienie braków formalnych ma
charakter ustawowy i nie podlega modyfikacjom. Jednocześnie niniejsze
postępowanie w przedmiocie kwestii formalnej jaką jest możliwość przyjęcia kasacji
nie jest właściwym forum do analizy pozostałych zagadnień zażalenia odnoszących
się do uchybień postępowania rozpoznawczego.
Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
[WB]
[a.ł]
