IV KZ 17/16

Sygn. akt IV KZ 17/16

POSTANOWIENIE

Dnia 23 marca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Sobczak

w sprawie D. Z.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 23 marca 2016 r.

zażalenia wnioskodawcy

na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego

w […] z dnia 4 lutego 2016 r., sygn. akt II AKo […],

odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

postanowił

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Do Sądu Apelacyjnego w […] wpłynął wniosek D. Z. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem Sądu Rejonowego w O. o sygn. akt II K […] (IX Kz […]).

Na wniosek D. Z., zarządzeniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 listopada 2015 r., sygn. akt II AKo […] został wyznaczony ww. obrońca z urzędu w celu zbadania akt sprawy i ewentualnego sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania (k. 26). Wyznaczony z urzędu obrońca, w oparciu o przepis art. 84 § 3 k.p.k., wydał opinię o braku podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania (k. 33).

Wobec powyższego, zarządzeniem z dnia 18 grudnia 2015 r. (k. 37), na podstawie art. 120 § 1 i 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 2 k.p.k., wezwano D. Z. do usunięcia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania poprzez sporządzenie i podpisanie go przez adwokata ustanowionego z wyboru. Niniejsze wezwanie D. Z. i odebrał w dniu 29 grudnia 2015 r. (k. 45). Brak formalny nie został skutecznie usunięty w wyznaczonym terminie. D. Z. wystąpił z wnioskiem o wyznaczenie kolejnego obrońcy z urzędu (k. 47).

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 4 lutego 2016 r, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w z art. 530 § 2 k.p.k., odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt II K […] (IX Kz […] Sądu Okręgowego w K.).

Zażalenie złożył skazany nie zgadzając się treścią tego zarządzenia, podniósł nadto, iż ma już ustanowionego obrońcę z wyboru, który w jego imieniu złoży przedmiotowy wniosek.

Sąd Najwyższy zaważył, co następuje:

Zażalenie skazanego nie jest zasadne, a podniesione w nim argumenty nie mogą skutecznie podważyć decyzji Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 4 lutego 2016 r., sygn. akt II AKo […].

Analiza akt sprawy przeprowadzona pod kątem prawidłowości i zasadności wydania zaskarżonego zarządzenia dowiodła, że nie zawiera ono jakichkolwiek błędów ani natury faktycznej ani prawnej.

Z treści art. 545 § 2 k.p.k. jednoznacznie wynika przymus adwokacki, polegający na tym, najogólniej rzecz ujmując, że wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez podmiot fachowy.

Słusznie zatem Sąd Apelacyjny uznał, że wniosek skazanego o wznowienie postępowania dotknięty jest brakiem formalnym, co skutkować musiało odmową jego przyjęcia. Podnieść w tym miejscu należy, że umożliwiono przecież skazanemu skorzystanie z pomocy prawnej wyznaczonego obrońcy z urzędu, który po zbadaniu akt sprawy nie doszukał się podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Skazany prawidłowo został wezwany do usunięcia braku formalnego poprzez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie postępowania przez obrońcę z wyboru. Skoro będąc właściwie pouczony o konieczności podpisania wniosku przez ustanowionego przez siebie obrońcę i skutkach jego niedopełnienia, braku formalnego nie uzupełnił, to tym samym winien liczyć się z odmową przyjęcia wniosku przez Sąd Apelacyjny.

Podnoszone przez D. Z. argumenty w zażaleniu, w tym o ustanowieniu obrońcy z wybory w postępowaniu wznowieniowym, nie są w stanie skutecznie podważyć trafnej decyzji Sądu Apelacyjnego, skoro nie zostały w żaden sposób wykazane. Jak wynika z akt sprawy do tej pory nie wpłynął wniosek obrońcy z wyboru o wznowienie postępowania w sprawie dotyczącej D. Z..

Nadmienić jedynie należy, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania na korzyść nie jest ograniczone żadnym terminem, zatem ww. może to uczynić w przyszłości po zebraniu odpowiednich środków finansowych i zleceniu sporządzenia wniosku ustanowionemu przez siebie adwokatowi.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji postanowienia.

[l.n]