IV KZ 15/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Bednarek
Dnia 13 maja 2026 r.
w sprawie A. L.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 13 maja 2026 r.,
zażalenia skazanego i jego obrońcy na zarządzenie z 24 lutego 2026 r., sygn. IV
Ka 467/25 Przewodniczącego Wydziału IV Sądu Okręgowego w Sosnowcu w
przedmiocie odmowy przywrócenia terminu zawitego do złożenia wniosku o
sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Sosnowcu z 11 sierpnia
2025 r., sygn. V Ka 467/25,
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie
UZASADNIENIE
Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przywrócenia terminu zawitego do złożenia
wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego
w Sosnowcu z 11 sierpnia 2025 r., sygn. V Ka 467/25.
Powyższe zarządzenie zostało zaskarżone przez skazanego A. L. i jego obrońcę.
Obrońca skazanego zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił naruszenie art. 126 k.p.k.
poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie, że skazanemu nie przysługuje
prawo do przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
wyroku.
IV KZ 15/26
2
Skazany w osobistym zażaleniu podniósł, że zaskarżone zarządzenie wydane zostało
z naruszeniem art. 126 § 1 k.p.k., gdyż dokonano błędnej oceny, że niedotrzymanie
terminu nastąpiło z przyczyn zależnych od skazanego, podczas gdy obrońca z urzędu
udzieliła mu mylnej porady telefonicznej, iż nie ma już możliwości odwołania - co skazany
rozumiał jako brak prawa do złożenia wniosku o uzasadnienie. Nadto wskazał, że w okresie
od marca do września 2025 r. wykonywał pracę na podstawie umowy o pracę na terenie
Niemiec, co uniemożliwiało mu odbiór korespondencji sądowej kierowanej na poprzedni
adres zamieszkania w Polsce. Wyrok Sądu Okręgowego w Sosnowcu zapadł bowiem 11
sierpnia 2025 r., a więc w czasie, gdy przebywał za granicą. Skarżący wskazał ponadto, że
nieruchomość figurująca jako adres do doręczeń, została przez niego zbyta w grudniu 2024
r. na podstawie aktu notarialnego. Od tego momentu wszelka korespondencja kierowana
na ten adres trafiała do nowego właściciela budynku.
W konkluzji skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego zarządzenia poprzez
przywrócenie skazanemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia
wyroku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniesione zażalenia są całkowicie niezasadne.
Zgodnie z art. 126 § 1 k.p.k., jeżeli niedotrzymanie terminu zawitego
nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych, strona w zawitym terminie 7 dni od
daty ustania przeszkody może zgłosić wniosek o przywrócenie terminu, dopełniając
jednocześnie czynności, która miała być w terminie wykonana.
W przedmiotowej sprawie Sąd Okręgowy w Sosnowcu trafnie uznał, że
skarżący
nie
podał
żadnych
racjonalnych
argumentów
za przywróceniem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i
doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego z 11 sierpnia 2025 r. Nie
można za taki argument uznać akcentowany w przedmiotowym zażaleniu fakt, że
oskarżony mylnie zrozumiał swojego obrońcę, że z faktu, że nie służy od wyroku
sądu odwoławczego środek odwoławczy nie przysługuje mu prawo do złożenia
IV KZ 15/26
3
wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem. W sprawie oskarżony
korzystał z pomocy obrońcy, którego rola kończyła się z chwilą ogłoszenia wyroku
sądu II instancji. Wprawdzie ze stanowiska obrońcy w tym zakresie nic nie wynika,
gdyż powołała się ona na tajemnicę obrończą to jednakże brak jest jakichkolwiek
racjonalnych argumentów by przyjąć – co słusznie zauważył w wydanej decyzji
przewodniczący wydziału Sądu Okręgowego w Sosnowcu – że obrońca akurat w
tym aspekcie nie pouczyła skazanego co podstaw prawnych do złożenia wniosku o
doręczenie wyrok wraz z jego uzasadnieniem. Nie jest też argumentem za
przywróceniem terminu, o którym mowa w niniejszym uzasadnieniu fakt sprzedaży
nieruchomości i utraty władztwa nad nieruchomością, a co za tym idzie
korespondencja sądu przesyłana była do nowego właściciela nieruchomości a nie
skazanemu. To na skazanym ciążył obowiązek poinformowania sądu o zmianie
adresu dla doręczeń w kraju, w przypadku niedochowania tej powinności w pełni
ma zastosowanie art. 139 k.p.k. Zwłaszcza – co wynika z załączonych dokumentów
– zbycie nieruchomości nastąpiło w grudniu 2024 r., a więc na 9 miesięcy przed
wydaniem wyroku sądu odwoławczego.
W świetle powyższego brak podstaw do stwierdzenia
zasadności złożonego zażalenia, albowiem skarżący nie wykazał
niedotrzymanie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie
i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego nastąpiło z przyczyn od
niego niezależnych w rozumieniu przepisu art. 126 § 1 k.p.k.
Z tych tez względów należało orzec jak w części dyspozytywnej
postanowienia.
[J.J.]
[a.ł]
