IV KO 82/17

Sygn. akt IV KO 82/17

POSTANOWIENIE

Dnia 30 sierpnia 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

w sprawie K.S.
‎oskarżonego z art. 258 § 1 k.k, art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 228 § 3 i 5 k.k. w zw. z art.11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 k.k.
‎po rozpoznaniu wniosku zawartego w postanowieniu

Sądu Okręgowego w K.
‎z dnia 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt III K (…)

w przedmiocie przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu

p o s t a n o w i ł:

na podstawie art. 37 k.p.k. sprawę Sądu Okręgowego w K., sygn. akt III K (…), przeciwko K.S. przekazać do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R..

UZASADNIENIE

W uzasadnieniu postanowienia z dnia 23 sierpnia 2017 r., sygn. akt III K (…), Sąd Okręgowy w K. podniósł, że do III Wydziału Karnego tego Sądu wpłynął w dniu 22 sierpnia 2017 r., sporządzony przez Prokuraturę Krajową akt oskarżenia przeciwko K.S., w którym zarzucono mu popełnienie przestępstw:

I.z art. 258 § 1 k.k.

II.z art. 231 § 1 k.k. w zw. z art. 228 § 3 i 5 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

III.z art. 299 § 1 i 5 k.k. w zw. z art. 271 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k.

Oskarżony K.S. jest byłym prezesem Sądu Apelacyjnego w (…) i sędzią tego Sądu w stanie spoczynku. Sformułowane wobec niego w akcie oskarżenia zarzuty dotyczą brania udziału w zorganizowanej grupie przestępczej założonej i kierowanej przez A.P. - Dyrektora Sądu Apelacyjnego w (…), w skład której wchodzili: M.K. - Główna Księgowa Sądu Apelacyjnego w (…), K.N., M.B., J.T. oraz inne osoby (zarzut I), czynu popełnionego w związku z pełnieniem przez oskarżonego funkcji publicznej Prezesa Sądu Apelacyjnego w (…) (zarzut II), czynu polegającego m.in. na znacznym utrudnieniu ustalenia przestępczego źródła pochodzenia przywłaszczonych na szkodę Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w (…) pieniędzy w kwocie nie mniejszej niż 689.886,00 zł (zarzut III).

Nadto zaznaczył, że w przypadku orzekania w tej sprawie przez Sąd Okręgowy w Krakowie, ewentualne środki odwoławcze byłoby rozpoznanie przez Sąd Apelacyjny w (…), w którym oskarżony K.S. pełnił funkcję prezesa.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Wniosek Sądu Okręgowego w K. zasługuje na uwzględnienie.

Przez pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości, o jakim mowa w art. 37 k.p.k., należy rozumieć taki stan rzeczy, w którym w procesie rzetelnym, prowadzonym bez nieuzasadnionej zwłoki, przez niezawisły i bezstronny sąd, całokształt okoliczności mu towarzyszących sprzyja ustaleniu prawdy i pociągnięcia do odpowiedzialności karnej sprawcy przestępstwa, a chroni przed taką odpowiedzialnością osobę niewinną.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego od lat do spełniających kryterium „względu na dobro wymiaru sprawiedliwości”, zalicza się sprawy w których oskarżonym był sędzia sądu właściwego lub były sędzia sądu właściwego do rozpoznania sprawy, bądź sędzia sądu nadrzędnego nad tym sądem (por. St. Zabłocki, Przekazanie sprawy do rozpoznania sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, Przegląd Sądowy 1994, nr 7 – 8, s. 3 – 26, R. Masznicz, Przekazanie sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości (art. 37 k.p.k.) Prokuratura i Prawo 2007, nr 7 – 8, s. 107 – 119, T. Artymiuk. Przekazanie sprawy z sądu miejscowo właściwego do innego sądu równorzędnego (art. 37 k.p.k.) w orzecznictwie Sądu Najwyższego, Studia i Analizy Sądu Najwyższego. Tom I, Warszawa 2007, s. 130 – 144, L. Paprzycki, Dobro wymiaru sprawiedliwości – art. 37 k.p.k., w: Reforma prawa karnego, propozycje i komentarze. Księga pamiątkowa Profesor Barbary Kunickiej - Michalskiej, Warszawa 2008, s. 391 – 404).

Kierując się powyższym Sąd Najwyższy, na mocy art. 37 k.p.k., przekazał sprawę oskarżonego K.S. do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w R., tj. sądowi spoza obszaru objętego właściwością Sądu Apelacyjnego w (…), którego prezesem był oskarżony.