IV KO 153/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 11 marca 2025 r.
SSN Michał Laskowski
w sprawie Ł. M.
o wznowienie postępowania zakończonego
postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z dnia 18 kwietnia 2023 r., sygn. akt II AKz 129/23
o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania wyroku łącznego,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
w dniu 11 marca 2025 r.,
wniosku skazanego o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek Ł. M. o wznowienie postępowania
zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z
18 kwietnia 2023 r. utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w
Białymstoku z 2 marca 2023 r. o umorzeniu postępowania w przedmiocie wydania
wyroku łącznego w zakresie połączenia dwóch wyroków skazujących: II K 261/21 i
III K 93/15.
Na obecnym etapie procedowania, po wylosowaniu sędziego referenta i po
zawiadomieniu strony o składzie rozpoznającym sprawę, skazany złożył wniosek o
IV KO 153/24
2
wyłączenie sędziego Wiesława Kozielewicza, któremu sprawa została przydzielona.
Jako okoliczność mogącą wywołać uzasadnianą wątpliwość, co do bezstronności
tego sędziego skazany wskazał fakt piastowania funkcji prezesa Izby
Odpowiedzialności Zawodowej oraz wyrażenia przez sędziego poglądu, że udział w
składzie sądu osoby powołanej na urząd sędziego na wniosek Krajowej Rady
Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8
grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych
innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 3) nie wyczerpuje przesłanek bezwzględnej
przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. W tej sytuacji,
zdaniem wnioskodawcy, uznać należy, że wylosowany do rozpatrzenia sprawy IV
KO 153/24 sędzia Sądu Najwyższego nie jest bezstronny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek obrońcy okazał się niezasadny.
Zgodnie z treścią art. 41 § 1 k.p.k., sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje
okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego
bezstronności w danej sprawie. Jakkolwiek zgodzić się trzeba z poglądem, w myśl
którego sytuacja taka zachodzi wówczas, gdy sędzia uzewnętrznił swój pogląd na
sprawę przed wydaniem orzeczenia i to zarówno w wypowiedzi na sali sądowej, jak
i poza nią, czy też orzekając w sprawie w kwestii incydentalnej, to jednak rzecz w
tym, że przedmiotowy wniosek o wyłączenie nie odwołuje się do jakiejkolwiek
wypowiedzi sędziego dotyczącej przydzielonej mu sprawy. Wnioskodawca nie
wykazał, aby sprawa IV KO 153/24 przedzielona sędziemu Sądu Najwyższego do
rozpoznania miała jakikolwiek związek z wyrażanymi przez niego wcześniej
poglądami zarówno na kwestię odpowiedzialności skazanego, jak i prawidłowości
prowadzonego w jego sprawie postępowania. Postulat wznowienia postępowania
nie został również oparty na bezwzględnej przesłance odwoławczej z art. 439 § 1
pkt 2 k.p.k., co mogłoby w jakikolwiek sposób łączyć go z wyrażonym przez
sędziego poglądem mającym kwestionować uchwałę składu połączonych Izb:
Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia
23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 w całości i prowadzić do wydania zdania
odrębnego.
IV KO 153/24
3
Jednocześnie w tym miejscu z całą mocą trzeba podkreślić, że złożenie
przez sędziego zdania odrębnego, w którym przedstawił swoje zapatrywanie na
kwestię stanowiącą abstrakcyjne, niezwiązane z konkretną sprawą, zagadnienie
prawne przestawione do rozstrzygnięcia Sądowi Najwyższemu, nie stanowi o
wystąpieniu okoliczności mogącej wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do jego
bezstronności w każdej sprawie, w której zarzuty kasacji (bądź jak w przedmiotowej
sprawie wniosku o wznowienie postępowania) dotyczyć będą problematyki ujętej w
tym zagadnieniu (zob. post. SN z 20 września 2022 r., IV KK 328/22). Gdyby
podzielić punkt widzenia wnioskodawcy, to siłą rzeczy należałoby uznać, że w
stosunku do każdego sędziego biorącego udział w podjęciu uchwały występuje
okoliczność mogąca wywołać wątpliwość co do jego bezstronności. Każdy z nich
bowiem zajął stanowisko w kwestii będącej przedmiotem uchwały - czy to składając
zdanie odrębne, czy też ją aprobując, bez zgłoszenia zastrzeżeń wyrażonych w
formie votum separatum.
Mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w części dyspozytywnej
niniejszego postanowienia.
[J.J.]
[a.ł]