Sąd Najwyższy

IV KK 479/18

postanowienie SN z dnia 2018-09-20

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 479/18
Data orzeczenia2018-09-20
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Wiesław Kozielewicz, SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący), SSN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 479/18

POSTANOWIENIE

Dnia 20 września 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 20 września 2018 r.,

sprawy B. K.

skazanego z art. 178a § 4 k.k., w zw. z art. 178a § 1 k.k. i art. 64 § 1 k.k.

z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego w G.

z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt V.2 Ka […]

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W.

z dnia 19 czerwca 2017 r., sygn. akt VI K […]

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.

UZASADNIENIE

Obrońca skazanego B. K. w kasacji złożonej od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt V. 2 Ka […] zarzucił:

1) rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść wyroku, a to art. 170 § 1 pkt 3 i 5 k.p.k., poprzez ich zastosowanie i oddalenie wniosków dowodowych obrońcy w postaci zeznań świadków oraz opinii biegłego sądowego jako nieprzydatnych do stwierdzenia danych okoliczności oraz w sposób oczywisty zmierzających do przedłużenia postępowania, podczas gdy odnosiły się one do przedmiotu postępowania i dzięki nim istniała możliwość wykazania okoliczności, na które dowody te miały zostać przeprowadzone, a nadto zostały one zgłoszone na początkowym etapie postępowania apelacyjnego,

2) rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, mające istotny wpływ na treść wyroku, a to art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3 k.p.k., poprzez nienależyte rozpoznanie (bądź pominięcie) zarzutu dotyczącego przekroczenia przez Sąd pierwszej instancji gra swobodnej oceny dowodów i błędu w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wyroku odnoszącego się do:

a)ustalenia, iż w trakcie czynności funkcjonariusze Policji wyczuli od skazanego silną woń alkoholu, wobec czego postanowili przebadać jego stan trzeźwości,

b)wiarygodności protokołu badania na zawartość alkoholu w organizmie skazanego z dnia 10 października 2016 r. (liczba porządkowa w rejestrze badań 718) w kontekście braku wydruków wyników badań z urządzenia pomiarowego,

c)wiarygodności protokołów badań na zawartość alkoholu w organizmie skazanego z dnia 10 października 2016 r. (liczba porządkowa w rejestrze badań 718 i 199) oraz świadectw wzorcowania urządzeń pomiarowych w kontekście rzeczywistego błędu pomiarowej urządzeń pomiarowych.

Prokurator Rejonowy w W. w pisemnej odpowiedzi na tę kasację wniósł o uznanie kasacji obrońcy skazanego B. K. za oczywiście bezzasadną i jej oddalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście bezzasadna w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k.

Jeśli chodzi o zarzut z pkt 1, to nie można zasadnie wywodzić, iż Sąd Okręgowy w G. naruszył wymieniony w tym zarzucie przepis k.p.k. Trafnie podniesiono w pisemnej odpowiedzi na kasację, że przepis art. 427 § 3 k.p.k. pozwala odwołującemu się na wskazanie nowych dowodów w postępowaniu odwoławczym, wyłącznie w sytuacji, jeżeli nie mógł on ich powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. To rozwiązanie ma zapobiec próbom przenoszenia merytorycznego rozpoznania sprawy na etap postępowania odwoławczego.

W niniejszej sprawie obrońca B. K. złożył wnioski o przesłuchanie świadków i dopuszczenie dowodu z opinii dopiero na etapie postępowania odwoławczego. Jednakże mając na uwadze okoliczność, iż w sprawie nie pojawiły się jakiekolwiek przeszkody uniemożliwiające powołanie się na nowe dowody w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, jak i fakt, że B. K. i jego obrońca nie składali żadnych wniosków dowodowych w postępowaniu pierwszoinstancyjnym oraz wnosili o uznanie oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu (k. 69), oddalenie wniosków dowodowych przez Sąd Okręgowy w G. należy uznać za słuszne.

Odnośnie zaś zarzutów ujętych w pkt 2 kasacji, to analiza ich treści oraz części motywacyjnej kasacji wskazuje, że jej Autor kwestionuje jakość dokonanej przez Sąd Okręgowy w G. kontroli odwoławczej wyroku Sądu Rejonowego w W. oraz jej efekt. Sprowadzają się one w istocie do wykazania, że ten Sąd nie rozważył w należyty sposób zarzutów sformułowanych w apelacji z dnia 8 września 2017 r. Sąd Najwyższy uważa, że tak sformułowane zarzuty są wynikiem niedostatecznej lektury uzasadnienia zaskarżonego wyroku. Wbrew poglądowi Autora kasacji Sąd Okręgowy w G. rozważył wszystkie zarzuty i wnioski podniesione w apelacji. W pisemnych motywach zaskarżonego wyroku wyczerpująco wskazał czym kierował się wydając wyrok i umotywował przyczyny nie podzielenia zarzutów i wniosków apelacji. Uczynił to zgodnie z wymogami art. 433 § 2 k.p.k. i art.457 § 3 k.p.k. Sąd Najwyższy w pełni akceptując, prezentowaną w uzasadnieniu wyroku Sądu Okręgowego w G., ocenę prawną poszczególnych, podnoszonych w skardze zarzutów, nie widzi potrzeby jej przytaczania w uzasadnieniu niniejszego postanowienia.

Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy, z mocy art. 535 § 3 k.p.k., rozstrzygnął jak w postanowieniu.

Zapytaj AI o to orzeczenie