Sąd Najwyższy

IV KK 45/20

wyrok SN z dnia 2020-02-27

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 45/20
Data orzeczenia2020-02-27
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Rafał Malarski, SSN Jerzy Grubba, SSN Marek Pietruszyński, SSN Rafał Malarski (przewodniczący), SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 45/20

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 27 lutego 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Rafał Malarski (przewodniczący)
‎
SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)
‎
SSN Marek Pietruszyński

Protokolant Małgorzata Gierczak

w sprawie A. M.

skazanego z art. 209§1a k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535§5 k.p.k.

na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2020r.

kasacji Prokuratora Generalnego

wniesionej na korzyść skazanego

od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 17 września 2019r. w sprawie sygn. akt IX K (…)

1/ uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17§1 pkt 7

k.p.k. w zw. z art. 537§2 k.p.k. postępowanie w sprawie

umarza,

2/ kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

A. M. stanął pod zarzutem popełnienia czynu zakwalifikowanego z art. 209§1a k.k.

Sąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 17 września 2019r. w sprawie sygn. akt IX K (…) uznał oskarżonego za winnego tego, że:

- w okresie od 3 kwietnia 2018 roku do sierpnia 2018 roku w B. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniego dziecka P. M. określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w B. Wydział IV Rodzinny i Nieletnich z dnia 28 października 2008 roku, sygn. akt IV RC (…), a łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości przekroczyła równowartość 3 świadczeń okresowych, przez co naraził P. M. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych

tj. przestępstwa z art. 209§1a k.k.

Za tak opisany i zakwalifikowany czyn wymierzono oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności.

Wyrok uprawomocnił się nie będąc skarżony przez żadną ze stron.

Obecnie kasację od tego wyroku, na korzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny.

W kasacji zarzucono:

– rażące naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 17§1 pkt 7 k.p.k., stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439§1 pkt 8 k.p.k., polegające na skazaniu A. M. za przestępstwo z art. 209§1a k.k., popełnione w okresie od dnia 3 kwietnia 2018 r. do sierpnia 2018 r. na szkodę małoletniego P. M. , pomimo to, że za tożsamy czyn zabroniony został on wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 15 lutego 2019 r., sygn. akt IX K (…)

Podnosząc wymieniony zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w całości i umorzenie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest oczywiście zasadna w stopniu wymaganym przez art. 535§5 k.p.k.

Sąd Rejonowy w B. dopuścił się rażącego naruszenia przepisu art. 17§1 pkt 7 k.p.k. stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. – res iudicata.

Nie ulega wszak wątpliwości, że wcześniej, bo prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 15 lutego 2019 r. w sprawie sygn. akt IX K (…), ten sam oskarżony został skazany, za tak samo zakwalifikowane przestępstwo (dodatkowo w zw. z art. 64§1 k.k.), popełnione w tym samym miejscu i czasie – od 3 kwietnia 2018 roku do sierpnia 2018 roku – z pokrzywdzeniem tej samej osoby – małoletniego P. M. , a więc za czyn tożsamy z osądzonym w niniejszej sprawie (vide: akta IX K (…) – wyrok k. 85).

W tej sytuacji, wobec zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej wskazanej w art. 439§1 pkt 8 k.p.k., zaskarżony wyrok należało uchylić, a biorąc pod uwagę to, że czyn oskarżonego został już wcześniej prawomocnie osądzony, postępowanie prowadzone w sprawie IX K (…) przy zastosowaniu art. 537§2 k.p.k. i na podstawie art. 17§1 pkt 7 k.p.k., należało umorzyć.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Zapytaj AI o to orzeczenie