Sąd Najwyższy

IV KK 277/18

wyrok SN z dnia 2018-06-21

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV KK 277/18
Data orzeczenia2018-06-21
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział IV
SędziowieSSN Wiesław Kozielewicz, SSN Kazimierz Klugiewicz, SSN Barbara Skoczkowska, SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący), SSN Wiesław Kozielewicz (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV KK 277/18

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 21 czerwca 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Kazimierz Klugiewicz
‎
SSN Barbara Skoczkowska

Protokolant Małgorzata Gierczak

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 21 czerwca 2018 r.

sprawy A.Ż.

skazanego z art. 178a § 1 k.k.

z powodu kasacji, wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego,

od wyroku Sądu Rejonowego w J.

z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt II K …./17

uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. postępowanie karne wobec A.Ż. umarza, a kosztami procesu obciąża Skarb Państwa.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w J., uwzględniając wniosek prokuratora, złożony w trybie art. 335 § 1 k.p.k., wyrokiem z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt II K ../17, uznał A.Ż. za winnego popełnienia czynu z art. 178a § 1 k.k. i za to na podstawie art. 178a § 1 k.k. w zw. z art. 34 § 1 i 1a pkt 1 k.k. w zw. z art. 35 § 1 k.k. wymierzył mu karę sześciu miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze dwudziestu godzin w stosunku miesięcznym. Na podstawie art. 42 § 2 k.k. orzekł zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów na okres czterech lat. Na podstawie art. 43a 6 2 k.k. orzekł wobec niego świadczenie pieniężne w kwocie 5.000 zł na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej. Obciążył A.Ż. kosztami sądowymi.

Wyrok uprawomocnił się bez złożenia środka odwoławczego.

Od tego wyroku kasację wniesienia Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny. Zaskarżył w/w wyrok Sądu Rejonowego w całości na korzyść A.Ż. i zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, to jest art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., poprzez zaniechanie umorzenia postępowania i wydanie wyroku skazującego pomimo, iż oskarżony zmarł, co stanowią bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § pkt 9 k.p.k., wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i umorzenie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k.

Trafnie wywodzi Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, że zaskarżony kasacją wyrok zapadł z rażącym naruszeniem przepisów prawa karnego procesowego, to jest art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. Został on wydany w dniu 12 grudnia 2017 r., po rozpoznaniu sprawy na posiedzeniu, które rozpoczęło się o godz. 10:00, a zakończyło o godz. 10:10 (k.58). Jak wynika zaś z aktu zgonu, A.Ż. zmarł dniu 12 grudnia 2017 r. o godz. 6.35 (k. 71). Ziściła się zatem ujemna przesłanka procesowa, określona w art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k., obligująca sąd do umorzenia postępowania. Zaniechanie takiego postąpienia stanowi uchybienie, należące do bezwzględnych przyczyn odwoławczych, określone w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k.

Sąd Najwyższy w wyroku dnia 25 listopada 2014 r., V KK 321/14 (Lex nr 1541269) przypomniał, że fakt śmierci oskarżonego skutkuje co do zasady, zgodnie z unormowaniem art. 17 § 1 k.p.k., umorzeniem postępowania karnego w każdej jego fazie (wyjątkiem jest sytuacja, gdy po rozpoczęciu przewodu sądowego istnieją podstawy do stwierdzenia okoliczności wymienionych w art. 17 § 1 punkty 1 i 2 k.p.k. – art. 414 § 1 k.p.k.). W przedmiotowej sprawie zgon A. Ż. nastąpił przed wydaniem wyroku skazującego w pierwszej instancji.

Kierując się powyższym Sąd Najwyższy z mocy art. 537 § 2 k.p.k. i art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k. rozstrzygnął jak w wyroku.

kc

Zapytaj AI o to orzeczenie