IV KK 270/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 13 sierpnia 2025 r.
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie D.F.,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 sierpnia 2025 r.
wniosku obrońcy skazanego
o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia
na podstawie art. 532 § 1 k.p.k.
postanowił:
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy D.F. od wyroku Sądu
Okręgowego w Sosnowcu z dnia 5 listopada 2024 r., sygn. akt V Ka 356/24,
utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Sosnowcu z dnia 18 stycznia
2024 r., sygn. akt III K 611/23 skazujący tego oskarżonego, za popełnienie 19
przestępstw kwalifikowanych z art. 284 § 2 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., z art. 280 §
1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k., z art. 279 § 1 k.k. i innych, za które zostały mu
wymierzone kary jednostkowe oraz orzeczono karę łączną 8 lat pozbawienia
wolności
W kasacji podniesiono zarzuty naruszenia art. 439 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. oraz
sformułowano wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia
wobec tego skazanego.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
IV KK 270/25
2
Wniosek obrońcy D.F. nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 9 § 1 k.k.w. wykonanie prawomocnych orzeczeń
następuje bezzwłoczne, natomiast zastosowanie instytucji z art. 532 § 1 k.p.k.,
powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które jednoznacznie
wskazują, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby
spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki.
Skarżący wprawdzie podniósł w kasacji zarzuty obrazy art. 439 § 1 pkt 1 i 2
k.p.k. stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą, poprzez nienależytą
obsadę sądu odwoławczego, wskutek zasiadania w jego składzie sędziego
powołanego w procedurze z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej
w trybie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r., jednakże ta okoliczność nie
może przesądzać o zasadności wniosku o wstrzymanie wykonania kary.
Zauważyć należy, że nawet w sytuacji uwzględnienia kasacji i uchylenia
zaskarżonego orzeczenia, Sąd Najwyższy zgodnie z art. 538 § 2 k.p.k. winien
rozważyć zastosowanie wobec oskarżonego, któremu wymierzono karę łączną 8
lat pozbawienia wolności, środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego
aresztowania. Nadto, jak wynika z informacji znajdujących się w aktach sprawy, ta
kara łączna została wprowadzona do wykonania dopiero 21 lipca 2025 r., a jej
koniec przypada na 20 stycznia 2032 r.
Nie przesądzając, zatem ostatecznego rozstrzygnięcia, Sąd Najwyższy
doszedł do przekonania, iż nie zachodzą w przedmiotowej sprawie wystarczające
podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1
k.p.k. i z tych względów orzekł jak na wstępie.
[WB]
[r.g.]
