IV KK 203/16

Sygn. akt IV KK 203/16

POSTANOWIENIE

Dnia 14 czerwca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 14 czerwca 2016 r.

sprawy K. K.
‎skazanego z art. 49 ustawy prawo prasowe w zw. z art. 91 § 1 k.k.
‎z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego
‎od wyroku Sądu Okręgowego w C.
‎z dnia 11 grudnia 2015 r., sygn. akt VII Ka […]
‎utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Z.
‎z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. akt II K […],

oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego.

UZASADNIENIE

Kasacja obrońcy skazanego K. K. jest oczywiście bezzasadna.

Na wstępie należy przypomnieć, że zgodnie z art. 523 § 2 k.p.k. kasacja na korzyść może być wniesiona przez stronę wyłącznie w razie skazania oskarżonego na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy kasacji wniesionych z powodu uchybień wymienionych w art. 439 pkt 1 k.p.k. (por. art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). W niniejszej sprawie obrońca skazanego K.K. czysto instrumentalnie posłużył się unormowaniem z przepisu art. 439 k.p.k. klasyfikując dostrzeżone przezeń uchybienia jako bezwzględny powód odwoławczy, podczas gdy jest oczywiste, że nie mają one takiego charakteru.

Rzeczywiście, w wydanym wyroku skazującym Sądu Rejonowego w Z., obok przepisu art. 49 ustawy prawo prasowe nie powołano przepisu art. 27 tego prawa, i w tym sensie ten wyrok nie czyni zadość wymogowi zawartemu w art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k., na co zresztą zwrócono uwagę w uzasadnieniu zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w C.. Nie przesądza to jednak o zaistnieniu sprzeczności w treści orzeczenia uniemożliwiającej jego wykonanie, a tym samym o zaistnieniu bezwzględnej przyczyny odwoławczej określonej w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. Jak bowiem trafnie wskazano w pisemnej odpowiedzi prokuratora na kasację, z opisu zarzuconych a następnie przypisanych K. K. czynów, mimo braku powołania w kwalifikacji prawnej przepisu art. 27 prawa prasowego, jednoznacznie wynika jakiego rodzaju dobro prawne zostało naruszone. W realiach sprawy zaistniałe uchybienie redakcji wyroku skazującego nie skutkuje niemożliwością wykonania przedmiotowego wyroku Sądu Rejonowego w Z. z dnia 9 lipca 2015 r., sygn. akt II K […].

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. rozstrzygnął jak w postanowieniu.

aw