Sąd Najwyższy

IV CZ 80/17

postanowienie SN z dnia 2017-11-22

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CZ 80/17
Data orzeczenia2017-11-22
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Marian Kocon, SSN Agnieszka Piotrowska, SSN Mirosława Wysocka, SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący), SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 80/17

POSTANOWIENIE

Dnia 22 listopada 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Mirosława Wysocka (przewodniczący)
‎
SSN Marian Kocon
‎
SSN Agnieszka Piotrowska (sprawozdawca)

w sprawie z wniosku A.N., W.N. i E.D.
‎
przy uczestnictwie Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej

- Samodzielnej Publicznej Stacji Pogotowia Ratunkowego i Transportu Sanitarnego w Z., Województwa (…), Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

w W. Oddziału w B., J.A.Ł. i Spółdzielni Mieszkaniowej Ł. w B.
‎
o ustanowienie drogi koniecznej,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 22 listopada 2017 r.,
‎
zażalenia wnioskodawców

na postanowienie Sądu Okręgowego w Z.
‎
z dnia 20 marca 2017 r., sygn. akt I WSC (…),

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 października 2016 r. Sąd Okręgowy w Z. oddalił apelację wnioskodawców A.N., W.N. i E.D. oraz apelację uczestnika postępowania Województwa (…) od  postanowienia Sąd Rejonowego w B. z dnia 26 kwietnia 2016 r. w  sprawie o ustanowienie drogi koniecznej. W dniu 17 lutego 2017  r. wnioskodawcy wnieśli skargę kasacyjną od tego orzeczenia. Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2017 r., doręczonym w dniu 7 marca 2017 r., pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie pełnomocnictwa do sporządzenia skargi kasacyjnej i występowania w  imieniu wnioskodawców przed Sądem Najwyższym oraz prawidłowego oznaczenia wnioskodawców i wszystkich uczestników postępowania w terminie tygodniowym od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. W  zarządzeniu wskazano, że pisma uzupełniające te braki należy złożyć dla każdego uczestnika oraz w 2 dodatkowych egzemplarzach dla Sądu Najwyższego. W zakreślonym terminie, tj. w dniu 13 marca 2017 r., pełnomocnik skarżących złożył pismo uzupełniające braki skargi przez prawidłowe oznaczenie wnioskodawców i wszystkich uczestników postępowania oraz żądane pełnomocnictwo, a także jeden odpis wskazanych dokumentów. Nie przedłożył wskazanych w zarządzeniu egzemplarzy odpisów tego pisma przeznaczonych dla uczestników oraz Sądu Najwyższego, dołączył natomiast 4 dowody nadania pisma do uczestników postępowania. W tej sytuacji Sąd Okręgowy uznał, że skarżący nie uzupełnili braków formalnych skargi kasacyjnej i postanowieniem z dnia 20 marca 2017 r. odrzucił skargę na podstawie art.3986 § 2 k.p.c.

W zażaleniu wnioskodawcy, zarzucając naruszenie art. 91 w zw. z art. 871 §  1 k.p.c. oraz art. 126 § 2 k.p.c., wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 132 § 1 k.p.c. w toku sprawy adwokat, radca prawny, rzecznik  patentowy oraz radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej doręczają  sobie nawzajem bezpośrednio odpisy pism procesowych z załącznikami. W  treści  pisma procesowego wniesionego do sądu zamieszcza się oświadczenie o doręczeniu pisma drugiej stronie albo o jego nadaniu przesyłką poleconą. Pisma, niezawierające powyższego oświadczenia, podlegają zwrotowi bez wzywania do usunięcia tego braku. Wyjątkiem od tej reguły jest art. 132 §  11, przewidujący, że §  1 nie dotyczy wniesienia pozwu wzajemnego, apelacji, skargi kasacyjnej, zażalenia, sprzeciwu od wyroku zaocznego, sprzeciwu od nakazu zapłaty, zarzutów od nakazu zapłaty, wniosku o zabezpieczenie powództwa, skargi o wznowienie postępowania, skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i skargi na orzeczenia referendarza sądowego, które należy złożyć  w  sądzie z odpisami dla strony przeciwnej. Regulacja ta znajduje zastosowanie  także do pism procesowych strony uzupełniających, na zarządzenie przewodniczącego, braki formalne wymienionych w § 11 pism (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2015 r., III CSK 98/14, nie publ. oraz uchwała Sądu Najwyższego z dnia 17 lipca 2014 r., III CZP 47/14, OSNC 15, nr 5, poz. 59). Wbrew wyraźnej treści zarządzenia z dnia 28 lutego 2017 r., pełnomocnik wnioskodawców nie przedłożył właściwej liczby odpisów pisma uzupełniającego braki formalne skargi, o które został wezwany. Uzasadniało to odrzucenie skargi kasacyjnej z tej przyczyny na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. Pozbawiony zasadności jest zarzut naruszenia przez Sąd Okręgowy art. 126 § 2 k.p.c., albowiem skarga kasacyjna wszczyna nową sprawę toczącą się przed Sądem Najwyższym (por.  uchwała Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2008 r., III CZP 142/07, zasada prawna, OSNC 2008, nr 11, poz. 122), stąd musi spełniać wszystkie wymagania pisma procesowego, wskazane w art. 126 k.p.c.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 w zw. z  art.  39814 k.p.c.).

aj

Zapytaj AI o to orzeczenie