Sąd Najwyższy

IV CZ 2/16

postanowienie SN z dnia 2016-03-31

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIV CZ 2/16
Data orzeczenia2016-03-31
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział IV
SędziowieSSN Monika Koba, SSN Władysław Pawlak, SSN Maria Szulc, SSN Maria Szulc (przewodniczący), SSN Maria Szulc (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt IV CZ 2/16

POSTANOWIENIE

Dnia 31 marca 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Maria Szulc (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Monika Koba
‎
SSN Władysław Pawlak

w sprawie z powództwa Banku […] Spółki Akcyjnej w W.
‎
przeciwko R. C.
‎
o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 31 marca 2016 r.,
‎
zażalenia pozwanego

na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 29 października 2015 r., sygn. akt I ACa […],

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny w […] odrzucił na podstawie art. 373 k.p.c. apelację pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w R. uznając, że uiszczenie opłaty na rachunek Sądu w dniu 9 września 2015 r. nastąpiło z uchybieniem terminu siedmiodniowego od daty doręczenia w dniu 28 sierpnia 2015 r. pełnomocnikowi odpisu postanowienia o częściowym zwolnieniu od kosztów sądowych. Wskazał, że dokonanie przelewu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na rachunek bankowy nie będący rachunkiem sądu ani pierwszej ani drugiej instancji, właściwych do rozpoznania sprawy, nie może być uznane za uiszczenie należnej opłaty w terminie mimo podania danych wskazujących na właściwy sąd i sygnaturę sprawy.

W zażaleniu na powyższe postanowienie pozwany zarzucił naruszenie art. 370 k.p.c. w zw. z art. 112 ust. 3 u.k.s.c. przez uznanie, że apelacja nie została opłacona w terminie i wniósł o jego uchylenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Opłata podlega uiszczeniu przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie (art. 10 u.k.s.c.) co oznacza, że właściwym adresatem jest sąd pierwszej lub drugiej instancji, w których jest rozpoznawana sprawa, a nie inny sąd lub inny podmiot. Uiszczenie opłaty na inny rachunek, niż rachunki sądów właściwych, w terminie określonym w art. 112 ust. 3 u.k.s.c., nie wywołuje skutku procesowego (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2008 r., V CZ 77/08, z dnia 8 marca 2012 r., V CZ 150/11, z dnia 30 stycznia 2014 r., IV CZ 111/13). Pozostaje przy tym bez znaczenia czy uiszczenie opłaty nastąpiło przez osobiście dokonany przelew przy pomocy bankowości internetowej, czy osobiście dokonany przelew w banku przez wpłatę gotówkową i wypełnienie stosownego formularza. Wpływ na rachunek bankowy sądu w obu przypadkach następuje bezgotówkowo. Z uwagi na treść art. 373 k.p.c. bez znaczenia dla oceny omawianego zagadnienia jest odmienna ocena terminowości uiszczenia opłaty przez sąd pierwszej instancji.

Skarżący nie kwestionuje, że w poleceniu przelewu, dokonując w banku wpłaty gotówkowej, wskazał inny numer rachunku bankowego, niż numer rachunku sądu pierwszej lub drugiej instancji. Wbrew jego twierdzeniu, również wtedy, gdy przelew jest realizowany przez bank wskutek osobistej wpłaty gotówkowej, wszystkie dane samodzielnie są oznaczane przez klienta banku w dokumencie przelewu. W takiej sytuacji za datę uiszczenia opłaty uznać należy datę realizacji przelewu przez bank na prawidłowo oznaczony rachunek bankowy właściwego sądu, a nie jak wywodzi pozwany datę przyjęcia przelewu z błędnym numerem rachunku przez bank. Pozwany w zażaleniu nawet nie twierdzi, że bank zrealizował przelew na prawidłowy rachunek sądu w dniu 3 sierpnia 2015 r. tj. w ostatnim dniu terminu.

Przytoczone przez skarżącego orzeczenia Sądu Najwyższego, w których wyjaśnił, że pomyłki polegające na przestawieniu lub pominięciu niektórych cyfr w numerze konta nie mogą być poczytywane za winę w rozumieniu art. 168 § 1 k.p.c., odnoszą się do postępowania o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej, natomiast nie mogą odnieść zamierzonego skutku w niniejszym postępowaniu zażaleniowym.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 3941 §3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.

jw

[l.n]

Zapytaj AI o to orzeczenie