Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2017-07-26
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV CSK 39/17
POSTANOWIENIE
Dnia 26 lipca 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z wniosku C.C., A.R. i J.R.
przy uczestnictwie Skarbu Państwa - Wojewody (…)
o stwierdzenie zasiedzenia ruchomości,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 26 lipca 2017 r.,
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy C.C.
od postanowienia Sądu Okręgowego w B.
z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt II Ca (…),
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
i orzeka, że wnioskodawca C.C. oraz uczestnik postępowania ponoszą koszty postępowania kasacyjnego związane ze swym udziałem w sprawie;
2) przyznaje adw. Ł.W. z Kancelarii Adwokackiej w Ś. od Skarbu Państwa - Sądu Rejonowego w Ś. kwotę 1011 zł (jeden tysiąc jedenaście złotych) wraz z należnym podatkiem od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej wnioskodawcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3984 § 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku. Uzasadnienie to nie może poprzestawać na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że powołana przez skarżącego przesłanka w sprawie zachodzi. W wypadku, gdy skarżący twierdzi, że jego skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 Iipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, NR 4, POZ. 75). Skarga kasacyjna wnioskodawcy nie przedstawia w pkt V uzasadnienia wniosku, na stronach 18 - 19 skargi, tak rozumianego uzasadnienia „oczywistości” skargi. Na tle tego uzasadnienia jest wyraźnie widoczne, że ocena zarzutów - a tym bardziej „oczywistości" zarzuconych uchybień, mających prowadzić do oceny o „oczywistej" zasadności skargi opartej na takich zarzutach - wymagałaby szczegółowej analizy, obejmującej także zbadanie okoliczności faktycznych pod kątem ich właściwej kwalifikacji prawnej. Skarżący nie przekonał zatem o spełnieniu wymienionej w art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. przesłanki, odwołując się do zarzutów sformułowanych wcześniej w ramach drugiej podstawy kasacyjnej.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1 k.p.c.
O przyznaniu kosztów pomocy prawnej świadczonej w postępowaniu kasacyjnym wnioskodawcy przez pełnomocnika z urzędu orzeczono na podstawie § 2 pkt 1 i 2 , § 4 ust. 3, § 5, § 8 pkt 5, § 11 pkt 1 i § 16 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. (Dz.U. 2016 r., poz. 1714).
aj
