Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2013-10-24
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt IV CSK 270/13
POSTANOWIENIE
Dnia 24 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Marta Romańska
w sprawie z powództwa K. […] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
przeciwko P. […] Spółce Akcyjnej w W.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 24 października 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Okręgowego w G.
z dnia 2 stycznia 2013 r., sygn. akt XII Ga […],
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 1.800 (tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania w nawiązaniu do tych przesłanek, gdyż tylko wówczas może być osiągnięty cel wymagań przewidzianych w art. 3984 § 2 k.p.c. Rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania wynika z oceny, czy okoliczności przytoczone przez skarżącego odpowiadają tym, o jakich jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.
Pozwany wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania z uwagi na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.), polegającą na niewłaściwym zastosowaniu przez sąd II instancji art. 84 § 2 k.c. oraz § 8 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 11 września 2009 r. w sprawie określenia sposobu i trybu organizowania przez P. SA przetargów i rokowań na zbycie aktywów trwałych (Dz.U. Nr 155, poz. 1231).
Zakres rozpoznania sprawy w ramach przedsądu nie pozwala Sądowi Najwyższemu na badanie zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, a skonfrontowanie uzasadnienia zaskarżonego wyroku z uzasadnieniem wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozawala stwierdzić, żeby skarga pozwanego była oczywiście uzasadniona, a więc już na pierwszy rzut oka i bez potrzeby przeprowadzania bardziej złożonych rozumowań (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 stycznia 2011 r., IV CSK 485/10, nie publ. oraz z 10 stycznia 2003 r., V CZ 187/02, OSNC 2004, nr 3, poz. 49). Trzeba dodać, że przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz sytuacja, w której naruszenie to spowodowało, a w przypadku prawa procesowego - mogło spowodować, wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 6 listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.). Pozwany w uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania poprzestał na wskazaniu przepisów prawa, z którymi zaskarżony wyrok - jego zdaniem - ma pozostawać w sprzeczności, ale nie wyjaśnił, jaka powinna być właściwa wykładnia tych przepisów przez Sąd II instancji na tle ustalonych okoliczności faktycznych sprawy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 k.p.c. oraz - co do kosztów postępowania - art. 108 § 1, art. 98 § 1 w zw. z art. 39821 i art. 391 § 1 k.p.c., § 6 pkt 6 i § 12 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
aw
db
