Sygn. akt IV CNP 74/16
POSTANOWIENIE
Dnia 8 czerwca 2017 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Władysław Pawlak
w sprawie ze skargi uczestników postępowania R. A. i E. A.
o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia
Sądu Rejonowego W.
z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt I Ns (…),
w sprawie z wniosku L. P.
przy uczestnictwie W. P., W. P., U. B., B. K., E. K., S. S., Z. S. , E. K., J. K.,
E. K. , W. M., T. B., R. A., E. A., M. K., A. K., T. K., L. K., M. K., U. K. i C. K.
o stwierdzenie zasiedzenia,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 8 czerwca 2017 r.,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
W dniu 14 marca 2015 r. uczestnicy R. A. i E. A. wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt I Ns (…), które stało się prawomocne w dniu 10 czerwca 2004 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 22 lipca 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze (Dz. U. Nr 155, poz. 1037), która weszła w życie 25 września 2010 r., od orzeczeń, które uprawomocniły się w okresie od dnia 17 października 1997 r. do dnia 1 września 2004 r., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia może być wniesiona w terminie 2 lat od dnia wejścia w życie tej ustawy, czyli do dnia 25 września 2012 r.
W związku z wniesieniem skargi pod upływie terminu, podlega ona odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.
Zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek wnioskodawców L. P. i W. P. o zasądzenie kosztów postępowania wywołanego skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie został skutecznie zgłoszony, gdyż odpowiedź ta wpłynęła po upływie dwutygodniowego terminu liczonego od dnia doręczenia im odpisu skargi (k. 71, 82 i 84; art. 424¹² k.p.c. w zw. z art. 3987 § 1 k.p.c.). Stosownie do art. 167 k.p.c. czynność procesowa podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
aj