III KZ 52/20

Sygn. akt III KZ 52/20

POSTANOWIENIE

Dnia 6 października 2020 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Jacek Błaszczyk
‎SSN Paweł Wiliński

w sprawie M. J.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 6 października 2020 r.

w przedmiocie zażalenia skazanego

na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r., sygn. akt III KO 16/20 odmawiającego przyjęcia osobistego wniosku M.J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 czerwca 2011 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt IV K (…)

na podstawie art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 i 3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

zażalenie pozostawić bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Postanowieniem Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r., sygn. akt III KO 16/20 odmówiono przyjęcia osobistego wniosku M. J. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 16 czerwca 2011 r., sygn. akt II AKa (…), utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w L. z dnia 1 lutego 2011 r., sygn. akt IV K (…) wobec oczywistej bezzasadności wniosku.

W dniu 12 czerwca 2020 r. skazany skierował do Sądu Najwyższego pismo zatytułowane „Wniosek”, w którym wystąpił o ustanowienie obrońcy z urzędu w celu wniesienia środka odwoławczego w formie zażalenia na wyżej opisane postanowienie Sądu Najwyższego, albowiem nie ma on wystarczającej wiedzy prawniczej, aby takie zażalenie sporządzić samodzielnie.

Zarządzeniem z dnia 16 lipca 2020 r. Przewodniczący Wydziału III Izby Karnej Sądu Najwyższego wyznaczył skarżącemu obrońcę z urzędu „w celu rozważenia możliwości sporządzenia w imieniu skazanego zażalenia” na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r. zakreślając termin 21 dni do złożenia zażalenia lub poinformowania Sądu Najwyższego o braku podstaw do jego sporządzenia.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy wyznaczony obrońca – adw. M. K. poinformował Sąd Najwyższy o braku podstaw do złożenia zażalenia.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2020 r. ponownie zwrócono się do skazanego, czy jego pismo z dnia 12 czerwca 2020 r. stanowi zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r., albowiem taki środek zaskarżenia nie jest objęty przymusem adwokackim.

W odpowiedzi z dnia 18 sierpnia 2020 r. skazany oświadczył, że „nie składa żadnego zażalenia”, albowiem złożył „kolejny wniosek o ponowienie sprawy”. Wskazał również po raz kolejny na argumenty mające świadczyć o nietrafności ocen Sądów orzekających w jego sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W piśmie z dnia 12 czerwca 2020 r., wnioskodawca wniósł jedynie o ustanowienie mu obrońcy z urzędu do sporządzenia zażalenia na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r., sygn. akt III KO 16/20 o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie z uwagi na jego oczywistą bezzasadność. Wyznaczony obrońca nie stwierdził podstaw do sformułowania środka odwoławczego. W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału pismem z dnia 10 sierpnia 2020 r., sygn. akt III KO 16/20 zwrócił się do wnioskodawcy o wyjaśnienie, czy pismo z dnia 12 czerwca 2020 r. stanowi zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r. sygn. akt III KO 16/20. Rzeczywiste intencje oskarżonego zostały w sposób niebudzący wątpliwości wyrażone w piśmie z dnia 18 sierpnia 2020 r., w którym M. J. definitywnie zakwestionował wolę zaskarżenia postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r., III KO 16/20. Mimo tego oświadczenia wnioskodawcy, jego pismo z dnia 12 czerwca 2020 r. zostało potraktowane jako zażalenie na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 5 czerwca 2020 r. i przyjęte do rozpoznania.

Zdaniem Sądu Najwyższego, uwzględniając stanowcze oświadczenie wnioskodawcy złożone w odpowiedzi na pismo z dnia 10 sierpnia 2020 r. należało przyjęte zażalenie pozostawić bez rozpoznania, uznając że pismo z dnia 12 czerwca 2020 r. nie stanowi w rzeczywistości środka zaskarżenia, o jakim mowa w art. 545 § 3 k.p.k.

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.