III KZ 25/18

Sygn. akt III KZ 25/18

POSTANOWIENIE

Dnia 11 lipca 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk

w sprawie M.W.

o wznowienie postępowania,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 lipca 2018 r.,

zażalenia skazanego

na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w L. z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt II AKo […]/18, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania,

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.,

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2018 r. Sąd Rejonowy […] w L. przekazał do Sądu Apelacyjnego w L. wniosek M.W. – własnoręcznie przez niego sporządzony – o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w L. z dnia 25 lipca 2003 r., sygn. akt IV K […]/02, utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w L. z dnia 23 kwietnia 2004 r., sygn. akt V Ka […]/03.

W uwzględnieniu wniosku M.W. z dnia 2 marca 2018 r. zarządzeniem z dnia 23 marca 2018 r. wyznaczono skazanemu – na podstawie art. 78 § 1 k.p.k. – obrońcę z urzędu.

Obrońca ten w osobie adw. P.W. pismem z dnia 11 kwietnia 2018 r. wraz z załączoną do niego opinią prawną poinformował Sąd Apelacyjny, że nie znalazł podstaw do złożenia w przedmiotowej sprawie wniosku o wznowienie postępowania. W związku z tym, zarządzeniem z dnia 25 kwietnia 2018 r., doręczonym w dniu 27 kwietnia 2018 r., wezwano skazanego w trybie art. 120 § 1 k.p.k. do usunięcia braku formalnego wniosku o wznowienie przez jego sporządzenie i podpisanie przez obrońcę z wyboru.

Do dnia 4 maja 2018 r. wniosek o wznowienie postępowania spełniający wymogi formalne nie został złożony, natomiast sam skazany w piśmie z dnia 4 maja 2018 r. podniósł, że podjął próby uzyskania pomocy prawnej od innych adwokatów, którzy odmówili jednak sporządzenia wniosku o wznowienie, podobnie jak obrońca z urzędu.

Zarządzeniem z dnia 16 maja 2018 r., sygn. akt II AKo […]/18, na podstawie art. 120 § 2 k.p.k., Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w L. odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania osobiście złożonego przez M.W.

Zarządzenie powyższe zaskarżył wnioskodawca wskazując, że w związku z jego skazaniem dopuszczono się szeregu przestępstw, lecz na skutek decyzji procesowych wydawanych przez policję i prokuraturę nie doszło do wydania orzeczeń skazujących.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie skazanego nie mogło zostać uwzględnione.

Brak formalny wniosku o wznowienie postępowania, jakim jest złożenie wniosku niespełniającego wymogu określonego w art. 545 § 2 k.p.k. (sporządzenie go i podpisanie przez obrońcę lub pełnomocnika) ma charakter usuwalny.

W związku z tym wnioskodawcę należy wezwać do jego usunięcia w trybie art. 120 § 1 k.p.k. Uzupełnienie braku w terminie, a byłoby nim złożenie wniosku sporządzonego przez adwokata lub radcę prawnego, wywołuje skutki od dnia jego wniesienia. W przeciwnym wypadku pismo uznaje się za bezskuteczne, co w odniesieniu do wniosku o wznowienie postępowania, który został sporządzony przez samego skazanego, powoduje wydanie zarządzenia o odmowie jego przyjęcia (art. 120 § 2 k.p.k.).

Ten tryb postępowania w niniejszej sprawie został przez Sąd Apelacyjny w L. dopełniony. Po wydaniu opinii prawnej przez obrońcę wyznaczonego skazanemu z urzędu, który nie znalazł podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie, M.W. wezwany został do usunięcia braku formalnego w trybie art. 120 § 1 k.p.k. Ponieważ w zakreślonym mu terminie, tj. do dnia 4 maja 2018 r. wniosek o wznowienie postępowania spełniający wymóg z art. 545 § 2 k.p.k. nie wpłynął, wydanie decyzji o treści jak w zaskarżonym zarządzeniu było – zgodnie z przepisem art. 120 § 2 k.p.k. – koniecznością.

Powyższej konstatacji nie mogła zmienić treść zażalenia, w którym wnioskodawca odwoływał się wyłącznie do zaszłości związanych z postępowaniem merytorycznym prowadzonym przez Sąd Rejonowy w L. w 2003 r. oraz decyzji procesowych podejmowanych we wcześniejszych latach przez organy ścigania, nie przedstawił natomiast jakiejkolwiek argumentacji mogącej podważyć zasadność wydanego w jego sprawie zarządzenia.

Na koniec należy przypomnieć, że zapadła w toku przedmiotowego postępowania decyzja związana była z brakami formalnymi wniosku o wznowienie. Nie zamyka to więc wnioskodawcy drogi do złożenia kolejnego wniosku o wznowienie, co nie jest ograniczone żadnym terminem, pod warunkiem, że wniosek taki sporządzi i podpisze ustanowiony oraz opłacony przez niego samego obrońca z wyboru.

Uwzględniając całokształt poczynionych wyżej rozważań należało postanowić, jak na wstępie.

ał