III KZ 13/19

Sygn. akt III KZ 13/19

POSTANOWIENIE

Dnia 27 lutego 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Małgorzata Gierszon

w sprawie A. W.

skazanej za przestępstwo z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 27 lutego 2019 r.,

zażalenia A. W. na zarządzenie upoważnionego sędziego

Sądu Okręgowego w B.

z dnia 3 stycznia 2019 r., sygn. akt IV Ka […],

o odmowie przyjęcia kasacji,

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 maja 2018 r., sygn. akt IV Ka […], Sąd Okręgowy w B. utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w I. z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt II K […], skazujący A. W. za występek z art. 212 § 1 k.k. i art. 216 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. na karę 20 stawek dziennych grzywny, przy ustaleniu wysokości jednej stawki dziennej na kwotę 20 zł.

W dniu 23 maja 2018 r. do Sądu Okręgowego w B. wpłynął wniosek skazanej o uzasadnienie wyroku z dnia 17 maja 2018 r. Odpis tego uzasadnienia wyroku doręczono skazanej w dniu 3 lipca 2018 r.

W dniu 12 lipca 2018 r. do Sądu Okręgowego w B. wpłynęło pismo skazanej, które zostało potraktowane jako kasacja przez nią sporządzona. W związku z treścią tej skargi skazanej oraz kolejnego jej pisma z dnia 24 października 2018 r. – mocą zarządzenia z dnia 30 listopada 2018 r. – została ona wezwana do usunięcia braku formalnego kasacji w terminie 7 dni, poprzez jej sporządzenie przez adwokata lub radcę prawnego, pod rygorem odmowy jej przyjęcia. Skazana w dniu 20 grudnia 2018 r. otrzymała pismo informujące ją o treści tego zarządzenia. W dniu 28 grudnia 2018 r. (a więc już po wyznaczonym jej terminie na usunięcie braków kasacji) A. W. nadała w urzędzie pocztowym pismo w którym jedynie wniosła o wyznaczenie jej adwokata z urzędu, ponieważ sama nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata z wyboru.

Zarządzeniem z dnia 3 stycznia 2019 r. upoważniony sędzia Sądu Okręgowego w B., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k., odmówił przyjęcia kasacji wniesionej przez skazaną, z uwagi na to, że wezwana do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego kasacji, tego nie uczyniła, ani też nie złożyła w tym terminie wniosku o wyznaczenie jej obrońcy z urzędu.

Na to zarządzenie skazana wniosła – nadane w dniu 17 stycznia 2019 r. – pismo w którym „ponownie prosiła o przyznanie jej pełnomocnika z urzędu, który pomoże jej rozwikłać tą wydaje się prostą sprawę” (k.191). Zarządzeniem z dnia 28 stycznia 2019 r. to pismo skazanej zostało potraktowane jako zażalenie na przywołane zarządzenie z dnia 3 stycznia 2019 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie jest niezasadne. Pomijając inne uchybienia wniesionej przez skarżącą skargi kasacyjnej związane z treścią art. 523 § 2 i § 4 k.p.k., nie ulega wątpliwości, że zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k. istnieje tzw. przymus adwokacki dla sporządzenia i podpisania kasacji przez stronę. Oznacza to, iż tylko kasacja strony nie będącej prokuratorem sporządzona i podpisana przez adwokata lub radcę prawnego może być przyjęta do merytorycznego rozpoznania. Skazana – pomimo skutecznego wezwania do usunięcia braku formalnego wniesionej przez siebie kasacji związanego z jej osobistym przez nią sporządzeniu – tego braku, w wyznaczonym pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji terminie. nie usunęła, a także nie złożyła wniosku o wyznaczenie jej obrońcy z urzędu. Skoro tak, to w myśl art. 530 § 2 k.p.k. – zaistniała sytuacja w której upoważniony sędzia był uprawniony, a zarazem zobowiązany, do wydania zaskarżonego zarządzenia. Zostały bowiem spełnione wszystkie przewidziane w tym przepisie warunki do wydania takiej procesowej decyzji.

Stąd też brak jest podstaw do podważenia zasadności zaskarżonego zarządzenia.

Należy tylko na koniec nadmienić, że skazana może zwrócić się do Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego o wniesienie kasacji na jej rzecz od wyroku Sądu Okręgowego w B., w trybie art. 521 § 1 k.p.k.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.