III KZ 12/18

Sygn. akt III KZ 12/18

POSTANOWIENIE

Dnia 21 marca 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Puszkarski

w sprawie O. W.

w przedmiocie wyroku łącznego

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 21 marca 2018 r.

zażalenia skazanego

na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału II Karnego Sądu Okręgowego w S. z dnia 2 stycznia 2018 r., odmawiające przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt II Ka […]

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w S. na skutek apelacji wniesionych przez prokuratora i skazanego O. W. wyrokiem z dnia 7 grudnia 2017 r., sygn. akt II Ka […], zmienił wyrok łączny Sądu Rejonowego w S. z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt II K […]. Skazany, pozbawiony wolności, nie był obecny na rozprawie odwoławczej; w protokole zapisano, że „nie złożył wniosku o sprowadzenie na rozprawę”. W dniu 27 grudnia 2017 r. skazany O. W. złożył w administracji aresztu śledczego datowany 22 grudnia 2017 r. wniosek o przesłanie mu wyroku wydanego przez Sąd odwoławczy wraz z pisemnym uzasadnieniem.

Zarządzeniem z dnia 2 stycznia 2018 r. Przewodnicząca Wydziału II Karnego Sądu Okręgowego w S. na podstawie art. 422 § 3 w zw. z art. 457 § 2 k.p.k. odmówiła „sporządzenia i przesłania uzasadnienia wyroku”. W uzasadnieniu wskazała, że Sąd procedował na rozprawie, o której skazany był prawidłowo powiadomiony i nie złożył wniosku o sprowadzenie go na rozprawę. W jej trakcie pouczono obecne strony, że wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem należy złożyć w terminie 7 dni od jego ogłoszenia. Natomiast Sąd był zwolniony, na podstawie art. 100 § 1 k.p.k., z doręczania skazanemu wyroku, bowiem ogłosił go na rozprawie, o której terminie skazany był powiadomiony. Termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął zatem z dniem 14 grudnia 2017 r., a skoro skazany przekazał wniosek pracownikowi aresztu śledczego dopiero 27 grudnia 2017 r., na podstawie powołanych przepisów należało podjąć decyzję jak w zarządzeniu. W uzasadnieniu nadmieniono, że po wydaniu wyroku jednak przesłano go skazanemu, ale nastąpiło to tylko informacyjnie i nie skutkowało przedłużeniem terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia.

Zarządzenie to zażaleniem zaskarżył skazany. Podkreślając, że otrzymanie uzasadnienia wyroku jest dla niego ważne, wyraził zaskoczenie, że mimo otrzymania odpisu wyroku nie może ubiegać się o jego uzasadnienie, bowiem „do tej pory wszystkie sądy w Polsce i Europie po przysłaniu wyroku dawały możliwość że wciągu 7 dni mogę pisać o uzasadnienie”. Skazany podkreślił, że nie uczestniczył w rozprawie, wobec czego nie wiedział o zakończeniu postępowania oraz że odpis wyroku otrzymał po terminie, „na którym opiera się decyzja Sądu”.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zaskarżone zarządzenie należało utrzymać w mocy, bowiem jest zgodne z przepisami prawa. Wobec tego, że skarżący szczególną wagę przywiązuje do faktu doręczenia mu odpisu wyroku Sądu odwoławczego, trzeba wskazać, iż z art. 422 § 2a k.p.k., mającego odpowiednie zastosowanie w postępowaniu odwoławczym (art. 457 § 2 k.p.k.) wynika, że wyrok sądu drugiej instancji z urzędu doręcza się oskarżonemu pozbawionemu wolności, który nie ma obrońcy (w takiej sytuacji był O. W.) i – pomimo złożenia wniosku o doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok – nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku. Według wspomnianego przepisu, wtedy od daty doręczenia oskarżonemu wyroku biegnie dla niego 7-dniowy termin do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Jak wspomniano, protokół rozprawy odwoławczej zawiera zgodny z prawdą zapis, że O. W. nie złożył wniosku o sprowadzenie na rozprawę, jest przy tym istotne, że przy doręczaniu mu zawiadomień o przyjęciu obu apelacji zgodnie z art. 451 k.p.k. pouczano go o prawie złożenia takiego wniosku (k. 101, 118). W tym stanie rzeczy należy uznać, że – jak nadmieniono w zarządzeniu – fakt przesłania skazanemu wyroku nie rzutował na termin złożenia przez niego wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku, który zgodnie z art. 422 § 1 k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 zd. drugie k.p.k. wynosił 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, tj. upływał z dniem 14 grudnia 2017 r. Nie jest przy tym jasne, dlaczego skazany tłumaczy, że „nie miał pojęcia”, iż postępowanie w jego sprawie zostało zakończone, skoro zawiadomiony o terminie rozprawy odwoławczej (k. 131) powinien zakładać, że 7 grudnia 2017 r. Sąd II instancji wyda w jego sprawie wyrok. Na marginesie można nadienić, że termin, o którym mowa, jest terminem zawitym, nie jest zatem wykluczone złożenie na podstawie art. 126 § 1 k.p.k. wniosku o jego przywrócenie.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

aw