III KZ 10/17

Sygn. akt III KZ 10/17

POSTANOWIENIE

Dnia 28 lutego 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie W. G. i in.

skazanych z art. 286 § 1 k.k. i in.
‎po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
‎w dniu 28 lutego 2017 r.,
‎zażalenia prokuratora

na zarządzenie sędziego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 4 stycznia 2017 r.,

o odmowie przyjęcia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Apelacyjnego w (…) z dnia 12 października 2016 r., syg. akt II AKa (…)

na podstawie art. 430 § 1 k.p.k.

postanowił

pozostawić zażalenie bez rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 4 stycznia 2017 r. sędzia II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…), na podstawie art. 422 § 3 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku Zastępcy Prokuratora Okręgowego w L. Ośrodek Zamiejscowy w C. o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt II AKa (…), wobec wniesienia go po terminie. Zarządzenie to doręczono wnioskodawcy w dniu 10 stycznia 2017 r.

W dniu 16 stycznia 2017 r. prokurator skierował do Sądu Apelacyjnego w (…) pismo procesowe pt. „Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienie wyroku”. W piśmie tym, na podstawie art. 126 k.p.k. domagał się przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu z dnia 12 października 2016 r., a na podstawie art. 422 § 1 k.p.k. - sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wyroku w odniesieniu do trzech skazanych w zakresie dwóch czynów.

Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) pismo to potraktował jako zażalenie na zarządzenie z dnia 4 stycznia 2017 r., po czym -zarządzeniem z dnia 1 lutego 2017 r. - przyjął je i przedstawił wraz z aktami sprawy do rozpoznania Sądowi Najwyższemu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie podlega rozpoznaniu. Zostało ono bowiem wadliwie przyjęte przez Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…). Źródłem tej wadliwości była błędna ocena pisma procesowego prokuratora z dnia 16 stycznia 2017 r.

Treść tego pisma, zawarte w nim żądania i przytoczone argumenty nie pozostawiają wątpliwości, że faktycznie stanowiło ono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Wnioskodawca w żaden sposób nie podważał zaś leżącego u podstaw zarządzenia z dnia 4 stycznia 2017 r. ustalenia, że wniosek o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt II AKa (…), został złożony po upływie zawitego siedmiodniowego terminu. Odwołując się do orzecznictwa i dotychczasowej praktyki Sądu Apelacyjnego w (…) przedstawił natomiast szereg argumentów wskazujących na możliwość innego ustalania początku biegu tego terminu. Na przeszkodzie potraktowaniu tego pisma procesowego jako zażalenia stało i to, że wnioskodawca składając wniosek o przywrócenie terminu sam przyznał, że terminu tego nie dotrzymał.

W tej sytuacji brak było podstaw do innego potraktowania złożonego przez profesjonalny podmiot wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku, w szczególności zaś uznania go, wbrew intencji towarzyszącej jego autorowi, za zażalenie na zarządzenie o odmowie jego przyjęcia .

Zasadność przedstawionej przez skarżącego argumentacji, wskazującej powody spóźnionego złożenia wniosku, może być oceniona tylko w ramach postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do jego wniesienia, do czego zobowiązany będzie Sąd Apelacyjny w (…).

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy postanowił jak w postanowieniu.

l.n