III KS 32/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 20 sierpnia 2026 r.
SSN Dariusz Świecki
w sprawie T.W.
oskarżonego z art. 281 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 20 sierpnia 2026 r.,
skargi prokuratora
na wyrok sądu odwoławczego – Sądu Okręgowego w Krakowie
z dnia 14 kwietnia 2026 r., sygn. akt IV Ka 55/26,
uchylający wyrok Sądu Rejonowego dla Krakowa - Nowej Huty w Krakowie
z dnia 13 października 2025 r., sygn. akt II K 538/25/N
i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania
na podstawie art. 539e § 2 k.p.k.
1. oddala skargę;
2. kosztami sądowymi postępowania skargowego obciąża
Skarb Państwa.
UZASADNIENIE
T.W. wyrokiem Sądu Rejonowego dla Krakowa – Nowej Huty w Krakowie z
dnia 13 października 2025 r., sygn. akt II K 538/25/N, został uznany za winnego
popełnienia przestępstwa z art. 281 k.k. i in.
Po rozpoznaniu apelacji prokuratora wniesionej wyłącznie w części
III KS 32/26
2
dotyczącej rozstrzygnięcia o karze, Sąd Okręgowy w Krakowie, wyrokiem z dnia 14
kwietnia 2026 r., sygn. akt IV Ka 55/26, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał
sprawę Sądowi Rejonowemu dla Krakowa - Nowej Huty w Krakowie do ponownego
rozpoznania.
Skargę od tegoż wyroku wniósł prokurator, zaskarżając go w całości.
Skarżący zarzucił mu rażące naruszenie prawa procesowego, a to art. 437 § 2
k.p.k. polegające na uchyleniu wyroku Sądu Rejonowego i przekazaniu sprawy do
ponownego rozpoznania poprzez uznanie, że zachodzi potrzeba przeprowadzenia
postępowania sądowego w całości, w sytuacji, w której Sąd odwoławczy był
zobowiązany rozstrzygnąć wniosek dowodowy oskarżonego złożony na etapie
postępowania apelacyjnego oraz był uprawniony, a wobec powziętych wątpliwości,
również zobowiązany do uzupełniającego przesłuchania pokrzywdzonego.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie
sprawy Sądowi Okręgowemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Przypomnienia w tym miejscu wymaga, że zakres kontroli dokonywanej
przez Sąd Najwyższy po wniesieniu skargi na wyrok sądu odwoławczego ogranicza
się wyłącznie do zbadania, czy stwierdzone przez sąd odwoławczy uchybienie daje
podstawę do wydania orzeczenia kasatoryjnego. Jak wskazuje się w orzecznictwie
Sądu Najwyższego, konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości, o
której mowa w art. 437 § 2 zdanie drugie in fine k.p.k., jako powód uchylenia przez
sąd odwoławczy zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej
instancji do ponownego rozpoznania, zachodzi wówczas, gdy orzekający sąd
pierwszej instancji naruszył przepisy prawa procesowego, co skutkowało, w
realiach sprawy, nierzetelnością prowadzonego postępowania sądowego,
uzasadniającą potrzebę powtórzenia (przeprowadzenia na nowo) wszystkich
czynności procesowych składających się na przewód sądowy w sądzie pierwszej
instancji (zob. uchwała składu siedmiu sędziów SN z dnia 22 maja 2019 r., I KZP
3/19, OSNKW 2019, z. 6, poz. 31 i odwołujące się do niej liczne judykaty).
Lektura uzasadnienia zaskarżonego wyroku wskazuje, że Sąd odwoławczy
zakwestionował decyzję Sądu meriti o odczytaniu zeznań V.Z. i M.Z. w trybie art.
III KS 32/26
3
392 § 1 k.p.k., wywodząc, że w szczególności zeznania tego ostatniego świadka
mają zasadnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, zwłaszcza, że
zabezpieczone nagranie monitoringu nie koresponduje z pozostałym materiałem
dowodowym a wyjaśnienia oskarżonego - który był dwukrotnie przesłuchiwany na
etapie postępowania przygotowawczego, zaś na rozprawie głównej jedynie
odczytano jego wyjaśnienia - były zmienne. W ocenie Sądu odwoławczego należy
zatem ponownie przeprowadzić w całości przewód sądowy.
Wbrew skarżącemu zdaniem Sądu Najwyższego ocenę Sądu odwoławczego
trzeba podzielić, gdyż w sprawie rzeczywiście wystąpiła konieczność
przeprowadzenia przewodu sądowego w całości. W sprawie jedynymi osobowymi
źródłami dowodowymi był właśnie oskarżony i świadkowie V.Z. oraz M.Z., a przy
tym jak wykazał Sąd odwoławczy chodzi tu o kluczowe dowody. W pozostałym
zakresie materiał dowodowy na rozprawie głównej został ujawniony w trybie art.
405 § 2-4 k.p.k. Nie ulega więc wątpliwości, że zachodziła potrzeba powtórzenia
przewodu sądowego przed Sądem I instancji w całości. Należy podkreślić, że
konieczność uchylenia wyroku sądu a quo i przekazania sprawy temu sądowi do
ponownego rozpoznania może wynikać z uchybień proceduralnych, których
wystąpienie pozwala na całościowe zakwestionowanie przewodu sądowego. I tak
realia sprawy ocenił Sąd odwoławczy. Nie wchodziło przy tym w rachubę
konwalidowanie zidentyfikowanych przez Sąd odwoławczy uchybień na rozprawie
apelacyjnej, gdyż oznaczałoby to właśnie przeprowadzenie przewodu sądowego w
całości, co jest niedopuszczalne. Zgodnie zaś z wytycznymi Sądu odwoławczego
należy dodatkowo przesłuchać drugiego pracownika sklepu obecnego na miejscu
zdarzenia oraz podjąć próbę uzyskania monitoringu wskazanego sklepu z dnia 1
grudnia 2024 r. z godz. 13:15.
Sąd Najwyższy z uwagi na prawne uwarunkowania skargi z rozdziału 55a
k.p.k. jest uprawniony jedynie do stwierdzenia, czy uchylając wyrok sądu pierwszej
instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania, sąd odwoławczy
kierował się podstawami wydania wyroku kasatoryjnego wskazanymi w art. 539a §
3 k.p.k. oraz czy takie rozstrzygnięcie było w konkretnej sprawie konieczne (zob.
postanowienia SN: z dnia 11 czerwca 2021 r., III KS 1/21 czy z dnia 31 maja 2021
r., V KS 13/21). Mając na względzie poczynione powyżej uwagi należy uznać, że w
III KS 32/26
4
rozpatrywanej sprawie zaistniały podstawy do wydania wyroku kasatoryjnego i
zostały one należycie wskazane i uzasadnione przez Sąd Okręgowy.
Mając na uwadze powyższe należało orzec tak, jak w części dyspozytywnej
postanowienia.
[WB]
[a.ł]
