Sąd Najwyższy
zarządzenie z dnia 2021-12-08
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III KO 89/21
ZARZĄDZENIE
Dnia 8 grudnia 2021 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Klugiewicz
Na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. odmówić przyjęcia jako niedopuszczalnego z mocy ustawy wniosku o wznowienie postępowania, zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt II AKzw […], utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 16 czerwca 2021 r., sygn. akt VI Kow […], w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności Z. Ł.
UZASADNIENIE
Do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo od Z. Ł. z dnia 8 października 2021 r., które zostało potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 29 września 2021 r., sygn. akt II AKzw […], utrzymującego w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w G. z dnia 16 czerwca 2021 r., sygn. akt VI Kow […], w przedmiocie odmowy udzielenia przerwy w odbywaniu kary pozbawienia wolności.
Niezależnie od wątpliwości co do podstawności uznania pisma skazanego za wniosek o wznowienie postępowania, należy stwierdzić, że na płaszczyźnie formalno-prawnej jest on niedopuszczalny z mocy ustawy, albowiem dotyczy postępowania incydentalnego, w którym prawomocne orzeczenie nie ma cechy trwałości, wymaganej przez przepis art. 540 § 1 k.p.k. W orzecznictwie, jak i w piśmiennictwie ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym „na gruncie postępowania wykonawczego orzeczeniem (postanowieniem) kończącym postępowanie jest takie, które powoduje trwałe przekształcenie sposobu lub trybu wykonywania kary lub innego środka” (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 września 2015 r., V KO 43/15, OSNKW 2016/1/3, LEX nr 1783194; zob. też: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2016 r., II KO 7/16, OSNKW 2016/7/46, LEX nr 2075753 i powołane tam judykaty oraz literaturę). Tymczasem postępowanie w przedmiocie udzielenia przerwy nie zamyka drogi do jej uzyskania w późniejszym czasie. Zgodnie bowiem z art. 24 § 1 k.k.w., jeżeli ujawnią się nowe lub poprzednio nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, sąd może w każdym czasie zmienić lub uchylić poprzednie postanowienie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 maja 2020 r., III KO 11/20).
Z tych względów należało odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.
