Sygn. akt III KK 546/22
POSTANOWIENIE
Dnia 31 stycznia 2023 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Mirek
w sprawie T. G.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 31 stycznia 2023 r.
wniosku obrońcy
w przedmiocie kosztów postępowania kasacyjnego
na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 626 § 2 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
zasądzić od Skarbu Państwa na rzecz T. G. kwotę 1920 (tysiąc dziewięćset dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z dnia 11 stycznia 2023 r., sygn. akt III KK 546/22, w sprawie T. G., Sąd Najwyższy, na skutek kasacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, uchylił wyrok Sądu odwoławczego oraz zmieniony nim wyrok Sądu pierwszej instancji i uniewinnił oskarżonego, obciążając kosztami procesu Skarb Państwa.
W dniu 23 stycznia 2023 r., obrońca oskarżonego złożył w imieniu T. G. wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przygotowawczym, w postępowaniu przed sądami obu instancji, a także za sporządzenie i wniesienie kasacji oraz udział w rozprawie kasacyjnej, według norm przepisanych.
Sąd Najwyższy stwierdził, co następuje.
Wniosek, który podlegał rozpoznaniu przez Sąd Najwyższy jedynie z zakresie postępowania kasacyjnego (Sąd Najwyższy, stosownie do treści art. 626 § 1 k.p.k., określił w orzeczeniu kończącym postępowanie, kto i w jakim zakresie ponosi koszty procesu, nie jest natomiast właściwy do ustalania ich wysokości w odniesieniu do tych wydatków, które nie dotyczą postępowania kasacyjnego. Odmienne zapatrywanie nie znajduje oparcia w art. 626 § 2 k.p.k., a kierowanie się nim pozbawiałoby stronę środka zaskarżania, gdyż postępowaniu kasacyjnym nie przysługuje zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów procesu, o których po raz pierwszy orzekł Sąd Najwyższy), jest zasadny.
Stosowanie do dyspozycji art. 616 § 1 pkt 2 k.p.k. do kosztów procesu podlegających zwrotowi należą uzasadnione wydatki stron, w tym z tytułu ustanowienia w sprawie jednego obrońcy. W zakresie postępowania kasacyjnego obejmują one wynagrodzenie obrońcy za sporządzenie i wniesienie kasacji oraz za obronę przed Sądem Najwyższym. Jak wynika z akt sprawy oskarżony był reprezentowany w postępowaniu kasacyjnym przez obrońcę ustanowionego z wyboru, który wykonał wymienione wyżej czynności.
Wobec tego, że wniosek złożony w tej kwestii nie zawierał oświadczenia o wysokości kosztów obciążających stronę z tytułu wynagrodzenia adwokata i wnosiła ona o ustalenie kosztów „według norm przepisanych”, zgodnie z dyspozycją § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800) opłatę za czynności adwokackie należało ustalić w wysokości odpowiadającej stawkom minimalnym, te zaś wynoszą: za sporządzenie i wniesienie kasacji w sprawie, w której w pierwszej instancji orzeczenie wydał sąd rejonowy 720 zł (§ 11 ust. 3 pkt 1), za obronę w postępowaniu przed Sądem Najwyższym 1200 zł (§ 11 ust. 2 pkt 6), co daje łącznie kwotę 1920 zł.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.