III KK 540/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 16 października 2025 r.
SSN Waldemar Płóciennik
w sprawie W.R.
skazanego z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 16 października 2025 r.,
wniosku obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia,
p o s t a n o w i ł
wniosku nie uwzględnić.
UZASADNIENIE
Orzeczeniem z dnia 21 listopada 2024 r. w sprawie II AKa 247/24, Sąd
Apelacyjny w Krakowie zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 19
stycznia 2024 r., sygn. akt III K 203/22 i uznając, że W.R. dopuścił się popełnienia
trzech zbrodni stanowiących ciąg przestępstw z art. 148 § 1 k.k. w zw. z art. 4 § 1
k.k., wymierzył mu karę 25 lat pozbawienia wolności.
W kasacji obrońców skazanego zarzucono wyrokowi Sądu odwoławczego
bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w związku z
nienależytą obsadą sądu oraz rażące naruszenie prawa procesowego, które mogło
mieć istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. art. 433 § 2 k.p.k. w zw. z art. 457 § 3
k.p.k. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i uniewinnienie
III KK 540/25
2
skazanego, ewentualnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego
rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Wnieśli też o wstrzymanie wykonania
orzeczenia podnosząc, iż zaistnienie w sprawie bezwzględnej przyczyny
odwoławczej przemawia za przyjęciem, że istnieje wysokie prawdopodobieństwo
uwzględnienia kasacji. Nadto wskazali na okoliczności dotyczące stanu zdrowia
skazanego, które może ulec pogorszeniu podczas wykonywania orzeczonej kary.
W ocenie obrońców, istnieją szczególne okoliczności powodujące, że wykonanie
kary pociągnęłoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne dla
skazanego skutki.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Niejednokrotnie Sąd Najwyższy zwracał uwagę na wyjątkowy charakter
instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia, albowiem jest ona odstępstwem od
zasady sformułowanej w art. 9 § 1 i 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się
wykonalne z chwilą uprawomocnienia. W orzecznictwie Sądu Najwyższego
utrwalone jest stanowisko, że jej zastosowanie winno być uzasadnione
szczególnymi i jednoznacznymi w swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do
wniosku, że wykonanie kary przed rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby
dla skazanego zbyt poważne, i w zasadzie nieodwracalne, następstwa (m.in.
postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 listopada 2003 r., IV KK 347/03, czy z
dnia 20 października 2022 r., II KK 473/22). Tego rodzaju skutki mogą zaistnieć
wówczas, gdy już pobieżna analiza wniesionej kasacji świadczy o jej zasadności, a
tym samym o konieczności uchylenia zaskarżonego nią wyroku. Dochodzi wtedy do
sytuacji, w której skazany odbywałby karę, która nie powinna być wykonywana.
Dokonując wstępnej kontroli kasacji, Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do
jednoznacznego uznania zarzutów w niej podniesionych za oczywiście zasadne,
także w zakresie zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej. Podniesione z
kolei okoliczności dotyczące stanu zdrowia skazanego mogą okazać się
przydatnymi w ewentualnym postępowaniu o przerwę w wykonaniu kary w trybie art.
153 k.k.w., nie mogą jednak być przesłanką do zastosowania instytucji
uregulowanej w art. 532 § 1 k.p.k.
III KK 540/25
3
Należy pamiętać, że przeprowadzona na tym etapie postępowania analiza
zarzutów kasacyjnych w kontekście wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia,
nie przesądza o kierunku ostatecznego rozstrzygnięcia sprawy, które musi być
poprzedzone pogłębioną analizą i oceną podniesionych zarzutów.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
[WB]
[r.g.]
