III KK 439/25
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 8 października 2025 r.
SSN Waldemar Płóciennik (przewodniczący)
SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)
SSN Marek Pietruszyński
w sprawie G. S.
skazanego wyrokiem łącznym
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron
(art. 535 § 5 k.p.k.),
w dniu 8 października 2025 r.
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego
od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w Kielcach
z dnia 7 marca 2025 r., sygn. akt IX K 1426/24,
uchyla zaskarżony wyrok łączny w części objętej punktami I, II
i III i na podstawie art. 572 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k.
umarza postępowanie w sprawie wydania wyroku łącznego a
kosztami tego postępowania obciąża Skarb Państwa.
[J.J.]
Michał Laskowski
Waldemar Płóciennik
Marek Pietruszyński
III KK 439/25
2
UZASADNIENIE
Wyrokiem łącznym z 7 marca 2025 r., Sąd Rejonowy w Kielcach orzekający
w sprawie G. S., po rozwiązaniu kary łącznej roku pozbawienia wolności orzeczonej
wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z 27 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 160/22
łączącym dwa skazania w sprawach: II K 939/21 i II K 1332/21, połączył karą łączną
roku i czterech miesięcy następujące kary pozbawienia wolności: 6 miesięcy -
orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Tarnowie z 8 listopada 2021 r., sygn. akt
II K 939/21; 8 miesięcy – orzeczoną wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z 12
listopada 2021 r., sygn. akt II K 1332/21 i 4 miesięcy – orzeczoną wyrokiem Sądu
Rejonowego w Kielcach z 27 października 2022 r., sygn. akt IX K 695/22; na
podstawie art. 572 k.p.k. umorzył postępowanie o wydanie wyroku łącznego co do
dwóch wyroków w sprawach: II K 1215/23 i IX K 893/22.
Kasację od wyroku łącznego złożył na korzyść skazanego Prokurator
Generalny. Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia
naruszenie art. 85 § 1 k.k., polegające na wadliwym objęciu karą łączną kary 4
miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie IX K 695/22 albowiem
postanowieniem Sądu Rejonowego w Kielcach z 1 października 2023 r. kara ta, w
trybie art. 2a § 1 k.w., została zamieniona na karę 30 dni aresztu, co oznaczało, że
nie podlegała łączeniu z karami wymierzonymi na podstawie przepisów kodeksu
karnego. Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i
umorzenie postępowania w tym zakresie.
Skazany w odpowiedzi na kasację poparł jej wnioski wskazując, że wydanie
przedmiotowego wyroku łącznego spowodowało, że koniec jego kary przypadał na
10 kwietnia 2025 r.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu oczywistym,
w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k.
Analiza akt sprawy potwierdziła, że postanowieniem z 1 października 2023 r.
Sąd Rejonowy w Kielcach, z urzędu, na podstawie art. 2a k.w. stwierdził, że czyn
objęty prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Kielcach z 27 października
III KK 439/25
3
2022 r., w sprawie IX K 695/22 uznającym G. S. za winnego popełnienia występku z
art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. w aktualnym stanie prawnym stanowił
wykroczenie i zamienił wymierzoną tym wyrokiem karę 4 miesięcy pozbawienia
wolności na 30 dni aresztu oraz uznał, że została ona całkowicie wykonana i
zarządził niezwłoczne zwolnienie G. S. w tej sprawie.
Oznaczało to, że po tym jak kara 4 miesięcy pozbawienia wolności
wymierzona G. S. wyrokiem w sprawie IX K 695/22 za popełnienie występku z art.
278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 § 2 k.k. została zamieniona na karę aresztu w wyniku
kontrawencjonalizacji na podstawie art. 2a k.w. nie podlegała łączeniu z karami
wymierzonymi na podstawie przepisów Kodeksu Karnego jako nieistniejąca w
obrocie prawnym (zob. wyrok SN z 7 sierpnia 2024 r., V KK 295/24).
W sprawie G. S. zaistniał więc taki stan prawny, w którym wyrokiem łącznym
z 7 marca 2025 r., związano węzłem kary łącznej trzy kary pozbawienia wolności
wymierzone w trzech sprawach II K 939/21, II K 1332/21 i IX K 695/22 - z których
jedna – kara 4 miesięcy pozbawienia wolności wymierzona w sprawie o nr IX K
695/22 - była karą nieistniejącą w obrocie prawnym. Utworzona w ten sposób kara
łączna była w związku z tym wadliwa, co stanowiło rażące naruszenie prawa
materialnego tj. art. 85 k.k., który przewiduje łączenie kar wymierzonych sprawcy, a
więc istniejących w dniu wyrokowania.
W tym stanie rzeczy, po stwierdzeniu, że brak było warunków do wydania
zaskarżonego wyroku łącznego, nie pozostawało nic innego jak, stosowanie do art.
572 k.p.k. postępowanie w zaskarżonej części umorzyć. Pozostałe kary objęte
uchylonym wyrokiem łącznym obejmował bowiem wcześniejszy wyrok łączny Sądu
Rejonowego w Kielcach z dnia 27 kwietnia 2022 r, sygn. akt II K 160/22.
[J.J.]
[r.g.]
Michał Laskowski Waldemar Płóciennik Marek Pietruszyński
