Sąd Najwyższy

III KK 353/13

wyciąg z protokołu z dnia 2014-02-11

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 353/13
Data orzeczenia2014-02-11
Rodzaj orzeczeniawyciąg z protokołu
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Zbigniew Puszkarski, SSN Rafał Malarski, SSN Dariusz Świecki, SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący), SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 353/13

WYCIĄG Z PROTOKOŁU

Dnia 11 lutego 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący)
‎
SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)
‎
SSN Dariusz Świecki

Protokolant Jolanta Włostowska

przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga
‎
w sprawie A. K.

Sąd Najwyższy p o s t a n o w i ł:

1. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i w zw. z art. 523 § 1 in fine k.p.k. pozostawić kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A. K. bez rozpoznania;

2. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnić skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne.

UZASADNIENIE

Korzystając z reguły interpretacyjnej wyrażonej w art. 118 § 1 k.p.k., należy stwierdzić, że sformułowany w kasacji zarzut rażącego naruszenia art. 85 i 86 k.k. w zw. z art. 433 § 1 i artykułem 457 § 3 k.p.k., nieodnoszący się ani do przesłanek wymierzenia kary łącznej (realny zbieg przestępstw), ani do granic kary łącznej, stanowił próbę poddania kontroli kasacyjnej wyłącznie kwestii wymiaru kary, wbrew wyraźnemu ograniczeniu wynikającemu z art. 523 § 1 in fine k.p.k.

Jakkolwiek skarżący nie napisał wprost o niewspółmierności prawomocnie orzeczonych kar łącznych, niemniej z treści kasacji jasno wynika, że kary te ocenia jako zbyt surowe. Zmierza w ten sposób do skłonienia Sądu Najwyższego do dokonania ocen wkraczających ewidentnie w zakres swobody sędziowskiej, o której mowa w przepisach regulujących dyrektywy wymiaru kary. W niniejszej sprawie nie sposób mieć wątpliwości, że jedynym powodem wniesienia kasacji jest wyrażone przez skarżącego przekonanie orzeczenia względem skazanego obu kar łącznych w rozmiarach niewspółmiernie surowych, co wcześniej podnosił w apelacji.

Dlatego kasację należało uznać za niedopuszczalną i pozostawić ją bez rozpoznania. Pobyt skazanego w zakładzie penitencjarnym legł u podstaw decyzji o zwolnieniu go od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne.

aw

Zapytaj AI o to orzeczenie