Sygn. akt III KK 353/13
WYCIĄG Z PROTOKOŁU
Dnia 11 lutego 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący)
SSN Rafał Malarski (sprawozdawca)
SSN Dariusz Świecki
Protokolant Jolanta Włostowska
przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Jerzego Engelkinga
w sprawie A. K.
Sąd Najwyższy p o s t a n o w i ł:
1. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i w zw. z art. 523 § 1 in fine k.p.k. pozostawić kasację wniesioną przez obrońcę skazanego A. K. bez rozpoznania;
2. na podstawie art. 624 § 1 k.p.k. zwolnić skazanego w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne.
UZASADNIENIE
Korzystając z reguły interpretacyjnej wyrażonej w art. 118 § 1 k.p.k., należy stwierdzić, że sformułowany w kasacji zarzut rażącego naruszenia art. 85 i 86 k.k. w zw. z art. 433 § 1 i artykułem 457 § 3 k.p.k., nieodnoszący się ani do przesłanek wymierzenia kary łącznej (realny zbieg przestępstw), ani do granic kary łącznej, stanowił próbę poddania kontroli kasacyjnej wyłącznie kwestii wymiaru kary, wbrew wyraźnemu ograniczeniu wynikającemu z art. 523 § 1 in fine k.p.k.
Jakkolwiek skarżący nie napisał wprost o niewspółmierności prawomocnie orzeczonych kar łącznych, niemniej z treści kasacji jasno wynika, że kary te ocenia jako zbyt surowe. Zmierza w ten sposób do skłonienia Sądu Najwyższego do dokonania ocen wkraczających ewidentnie w zakres swobody sędziowskiej, o której mowa w przepisach regulujących dyrektywy wymiaru kary. W niniejszej sprawie nie sposób mieć wątpliwości, że jedynym powodem wniesienia kasacji jest wyrażone przez skarżącego przekonanie orzeczenia względem skazanego obu kar łącznych w rozmiarach niewspółmiernie surowych, co wcześniej podnosił w apelacji.
Dlatego kasację należało uznać za niedopuszczalną i pozostawić ją bez rozpoznania. Pobyt skazanego w zakładzie penitencjarnym legł u podstaw decyzji o zwolnieniu go od kosztów sądowych za postępowanie kasacyjne.
aw