III KK 267/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Piotr Mirek
Dnia 4 lipca 2025 r.
w sprawie Ł.Ś.
skazanego z art. 197 § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 4 lipca 2025 r.,
wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia,
p o s t a n o w i ł
odmówić wstrzymania wykonania wyroku Sądu Rejonowego
w Choszcznie z dnia 15 maja 2024 r., sygn. akt II K 74/24,
zmienionego wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 29
października 2024 r., sygn. akt IV Ka 1355/24.
UZASADNIENIE
Sąd Rejonowy w Choszcznie wyrokiem z dnia 15 maja 2024 r., sygn. akt II K
74/24, uznał oskarżonego Ł.Ś. za winnego popełnienia występku z art.198 k.k. i na
podstawie tego przepisu wymierzył oskarżonemu karę 2 lat pozbawienia wolności,
orzekając dodatkowo środek karny w postaci zbliżania się do pokrzywdzonej oraz
nawiązkę na jej rzecz.
Powyższe rozstrzygnięcie zostało zaskarżone apelacjami obrońcy oraz
prokuratora. Sąd odwoławczy wyrokiem z dnia 29 października 2024 r., sygn. akt IV
Ka 1355/24, uwzględnił częściowo argumenty oskarżyciela publicznego i zmienił
III KK 267/25
2
zaskarżony wyrok na niekorzyść oskarżonego, uznając go za winnego
przestępstwa z art. 197 § 1 k.k. i orzekając za ten czyn karę 3 lat pozbawienia
wolności.
Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony w całości kasacją obrońcy
oskarżonego, który domagał się uchylenia wyroków Sądów obu instancji i
przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.
Kasacja zawierała ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego
wyroku. W ocenie Sądu Najwyższego nie zasługiwał on na uwzględnienie.
Zasadą jest, że wyrok winien zostać wykonany niezwłocznie po jego
uprawomocnieniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach dojść może do wstrzymania
wykonania orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. Jakkolwiek ustawodawca nie
przesądził, jakie konkretnie okoliczności winny decydować o pozytywnej decyzji w
tym zakresie, to na gruncie orzecznictwa Sądu Najwyższego wypracowano kryteria,
którymi należy kierować się, wydając postanowienie w sprawie wniosku z art. 532 §
1 k.p.k. Sąd Najwyższy konsekwentnie stoi na stanowisku, że argumenty
podniesione w kasacji niejako już na pierwszy rzut oka powinny świadczyć o
oczywistej zasadności postawionych w niej zarzutów i wskazywać na wysokie
prawdopodobieństwo jej uwzględnienia. W ten sposób minimalizowane jest ryzyko
wykonania wadliwego orzeczenia.
Zdaniem Sądu Najwyższego treść sformułowanych w kasacji zarzutów nie
pozwala na tym etapie stwierdzić, że z wysokim prawdopodobieństwem okażą się
one skuteczne. Oczywiście, w żadnym zakresie nie przesądza to o ostatecznym
rozstrzygnięciu, które zapadnie dopiero po pogłębionym rozważeniu podniesionych
zarzutów i merytorycznym rozpoznaniu kasacji.
Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd Najwyższy uznał, że brak jest podstaw do
skorzystania z fakultatywnego uprawnienia, o którym mowa w art. 532 § 1 k.p.k.
[WB]
[r.g.]
III KK 267/25
3
