Sąd Najwyższy

III KK 235/22

wyrok SN z dnia 2022-06-07

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 235/22
Data orzeczenia2022-06-07
Rodzaj orzeczeniawyrok SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Tomasz Artymiuk, SSN Barbara Skoczkowska, SSN Paweł Wiliński, SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący), SSN Tomasz Artymiuk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 235/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 7 czerwca 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Barbara Skoczkowska
‎
SSN Paweł Wiliński

Protokolant Katarzyna Gajewska

w sprawie M. R.

skazanego z art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. art. 157 § 4 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

w dniu 7 czerwca 2022 r.,

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego,

w zakresie rozstrzygnięcia o środku karnym,

na niekorzyść skazanego,

od prawomocnego wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w O. z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. akt II K […],

uchyla pkt II zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia wobec oskarżonego środka karnego zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej i w tym zakresie przekazuje sprawę Sądowi Rejonowemu w O. do ponownego rozpoznania.

UZASADNIENIE

Wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w O. z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. akt II K […], M. R. został uznany w pkt. I wyroku za winnego popełnienia czynu z art. 207 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. art. 157 § 4 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za to, na podstawie przywołanych przepisów wymierzono mu karę 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. W pkt. II wskazanego wyroku na podstawie art. 41a § 1 i § 4 k.k. w zw. z art. 43 § 1 k.k. wobec oskarżonego M. R. orzeczono środek karny w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej E. R. na odległość mniejszą niż 50 metrów, określając okres trwania tego środka na 8 miesięcy, a w pkt. III rozstrzygnięto o kosztach sądowych.

Wobec niewniesienia sprzeciwu przez żadną ze stron powyższy wyrok uprawomocnił się w dniu 17 marca 2022 r. (k. 137).

Od tego wyroku kasację „w zakresie orzeczenia o środku karnym z art. 41a § 1 k.k. (pkt II części dyspozytywnej)” w trybie art. 521 k.p.k. – na niekorzyść oskarżonego M. R. – wniósł w dniu 11 maja 2022 r. Prokurator Generalny.

Autor kasacji zarzucił „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 41a § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b k.k., polegające na orzeczeniu wobec oskarżonego M. R. środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej E. R. na odległość mniejszą niż 50 metrów na okres 8 miesięcy, tj. poniżej dolnej granicy określonej treścią przepisu 43 § 1 k.k., stanowiącego, że zakazy wymienione w art. 39 pkt 2 - 2b k.k. orzeka się w latach, od roku do lat 15”.

W konkluzji kasacji Prokurator Generalny wniósł o uchylenie wyroku
‎
w zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w O. do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja Prokuratora Generalnego, wniesiona na niekorzyść skazanego, z zachowaniem terminu określonego w art. 524 § 3 k.p.k., jest oczywiście zasadna, co uprawniało do jej uwzględnienia na posiedzeniu bez udziału stron w trybie art. 535 § 5 k.p.k.

Jak trafnie podnosi skarżący o ile ustawa nie stanowi inaczej, z treści przepisu art. 43 § 1 k.k., wynika wyraźnie, że zakaz zbliżania się do określonych osób wymieniony w art. 39 pkt 2b k.k. orzeka się w latach od roku do 15 lat, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w art. 41a § 3 k.k., która w analizowanej sprawie nie wystąpiła.

Lektura pkt. II sentencji zaskarżonego wyroku nie pozostawia wątpliwości co do tego, że Sąd Rejonowy w O., orzekając wobec skazanego M. R. środek karny zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej E. R. z rażącym naruszeniem prawa karnego materialnego określił czas trwania tego środka, orzekając jego zastosowanie poniżej dolnej granicy ustanowionej treścią przepisu art. 43 § 1 k.k.

Mając na względzie przytoczoną argumentację nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości, że naruszenie przepisu prawa, jakim został dotknięty wyrok Sądu pierwszej instancji, w sposób nieuprawniony ukształtowało korzystną dla oskarżonego sytuację, w której czas obowiązywania środka karnego jest krótszy niż przewidziany przez samego ustawodawcę, co implikowało z kolei konieczność uchylenia zaskarżonego wyroku w części dotyczącej orzeczenia o środku karnym zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej.

Procedując ponownie w sprawie Sąd Rejonowy w O., uwzględniając zapatrywania prawne Sądu Najwyższego, rozstrzygnie w zakresie, w którym nastąpiło uchylenie, a więc co do zarzutu zawartego w kasacji Prokuratora Generalnego związanego z odpowiednim zastosowaniem przy orzekaniu o środku karnym wobec oskarżonego przepisu art. 43 § 1 k.k.

Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej wyroku.

[a.s.]

Zapytaj AI o to orzeczenie