Sygn. akt III KK 159/18
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 10 maja 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)
SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca)
SSN Eugeniusz Wildowicz
Protokolant Jolanta Włostowska
w sprawie A.W.
skazanego z art. 190a § 1 k.k.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k.
w dniu 10 maja 2018 r.
kasacji wniesionej przez Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego
na korzyść skazanego,
od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II K […]/16,
1) uchyla wyrok w zaskarżonej części dotyczącej orzeczonego na podstawie art. 41a § 1 k.k. środka karnego i przekazuje sprawę w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania,
2) obciąża Skarb Państwa wydatkami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
A.W. został oskarżony o to, że w okresie od dnia 3 maja 2016 r. do dnia 25 sierpnia 2016 r., działając w miejscowości M., gm. L. oraz w L., uporczywie nękał S.S. w ten sposób, że wielokrotnie dzwonił na jej numer telefonu komórkowego i wysyłał wiadomości tekstowe (sms), nachodził ją w pracy oraz miejscu zamieszkania, obserwował w miejscu pracy, czym wzbudził u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia oraz istotnie naruszył jej prywatność, tj. o czyn z art. 190a § 1 k.k.
Sąd Rejonowy w L. wyrokiem z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II K […]16, uznał A.W. za winnego popełnienia wyżej wymienionego czynu i za to skazał go na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby 2 lat. Na podstawie art. 41a § 1 i § 4 k.k. orzekł zakaz zbliżania się do pokrzywdzonej S.S. na odległość 100 metrów; na podstawie art. 46 § 1 k.k. zasądził na rzecz pokrzywdzonej 1000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę.
Wyrok uprawomocnił się, wobec niezaskarżenia przez strony.
Obecnie, kasację na korzyść skazanego wniósł Minister Sprawiedliwości – Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa karnego materialnego, a mianowicie art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2 b k.k., polegające na orzeczeniu na podstawie art. 41a § 1 i 4 k.k. środka karnego w postaci zakazu zbliżania się do pokrzywdzonej na odległość 100 metrów, bez wskazania okresu obowiązywania orzeczonego środka karnego, w sytuacji, gdy przepis art. 43 § 1 k.k. obliguje sąd do określenia obowiązywania zakazu z art. 39 pkt 2b k.k. w okresie od roku do 15 lat.
Autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w L. do ponownego rozpoznania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja Ministra Sprawiedliwości – Prokuratora Generalnego okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiło jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie określonym w art. 535 § 5 k.p.k.
Rację należy przyznać skarżącemu, iż wyrok Sądu Rejonowego w L. w części dotyczącej orzeczonego na podstawie art. 41a § 1 k.k. środka karnego jest wadliwy, bowiem wydany został z rażącym i mającym istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia naruszeniem przepisów prawa karnego materialnego w postaci art. 43 § 1 k.k. w zw. z art. 39 pkt 2b k.k.
Zgodnie z treścią art. 43 § 1 k.k. jeżeli ustawa nie stanowi inaczej zakazy wymienione między innymi w art. 39 pkt 2b k.k. orzeka się w latach, od roku do lat 15. Tymczasem w zaskarżonym wyroku orzeczono zakaz zbliżania się przez skazanego do pokrzywdzonej na odległość 100 metrów bez podania czasookresu, w którym zakaz ten ma obowiązywać. W odniesieniu do przestępstwa przypisanego A.W. nie miał zastosowania przepis art. 41a § 3 k.k. dający podstawę orzeczenia dożywotniego zbliżania się do określonych osób. Powyższe rozstrzygniecie zapadło zatem z rażącym naruszeniem prawa, mającym istotny wpływ na treść orzeczenia, uniemożliwiającym prawidłowe jego wykonanie.
W konsekwencji, Sąd Najwyższy orzekł jak w wyroku.
a.ł.