Sąd Najwyższy

III KK 113/17

postanowienie SN z dnia 2017-03-28

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII KK 113/17
Data orzeczenia2017-03-28
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział III
SędziowieSSN Tomasz Artymiuk, SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący), SSN Tomasz Artymiuk (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III KK 113/17

POSTANOWIENIE

Dnia 28 marca 2017 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk

w sprawie G. A. G.

skazanego z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i innych,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 28 marca 2017 r.,

z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego

od wyroku Sądu Okręgowego w Z.

z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. akt II Ka (…),

utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B.

z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt II K (…),

p o s t a n o w i ł:

1. pozostawić kasację bez rozpoznania;

2. obciążyć skazanego G. A. G. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Z. wyrokiem z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. akt II Ka (…), po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez prokuratora oraz oskarżonego i jego obrońcę, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt II K (…), w części skazującej G. A. G. za występki określone w art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., w art. 193 k.k., w art. 178a § 1 k.k. i w art. 157 § 2 k.k. – dwukrotnie (czyny z pkt I, IV-VII aktu oskarżenia) na łączną karę grzywny w wymiarze 320 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł, natomiast uchylił wyrok w zakresie, w którym oskarżony został uniewinniony od popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt II i III aktu oskarżenia i w tej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji.

Kasację od orzeczenia Sądu odwoławczego w zakresie utrzymującym w mocy orzeczenie sądu meriti wniósł obrońca skazanego. Wyrokowi temu zarzucił: „rażące naruszenie prawa karnego, mogące mieć istotny wpływ na jego treść, a mianowicie:

a) naruszenie art. 424 § 1 k.p.k. i art. 433 § 2 k.p.k. przez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu wyroku do wszystkich podniesionych w apelacji zarzutów w szczególności do:

- błędów w ustaleniach faktycznych, mających wpływ na treść wyroku,

- zarzutów obrazy przepisów postępowania, mających wpływ na treść wyroku tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k.,

- podniesionego w zakresie czynów z pkt VI i VII zarzutu obrazy przepisów prawa procesowego tj. art. 170 § 1 pkt 2, 3 i art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. dotyczących niedołączenia dokumentacji medycznej pokrzywdzonych i niewywołania dodatkowej pisemnej opinii uzupełniającej przez biegłego Z. T. i opinii Zakładu Medycyny Sądowej […] w L., a to wobec istniejących wątpliwości, co do stanu zdrowia pokrzywdzonych,

b) naruszenie art. 452 § 2 k.p.k. przez oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie uzupełniającej opinii z Zakładu Medycyny Sądowej […] w L. i dołączenie wcześniejszej dokumentacji medycznej R. P. i E. P.”.

Podnosząc te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Z..

W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Rejonowej w B. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Przedmiotowa kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd Odwoławczy przyjęta, konieczne było nie – jak to sugeruje w odpowiedzi na kasację oskarżyciel publiczny – jej oddalenie, lecz pozostawienie bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k.

Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.).

Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd ad quem utrzymał w mocy wyrok sądu meriti wyłącznie w zakresie, w którym oskarżonemu G. A. G. za pięć przypisanych mu czynów wymierzono karę grzywny. W kasacji wniesionej przez obrońcę nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k., w związku z czym konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k.

Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego – art. 518 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. – kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.)

l.n

Zapytaj AI o to orzeczenie