III CZ 86/22

Sygn. akt III CZ 86/22

POSTANOWIENIE

Dnia 26 maja 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kamil Zaradkiewicz (przewodniczący, sprawozdawca)
‎SSN Beata Janiszewska
‎SSN Mariusz Łodko

w sprawie z wniosku K. B. C.
‎z udziałem A. C.
‎o podział majątku wspólnego,
‎po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 26 maja 2022 r.,
‎zażalenia uczestnika na postanowienie Sądu Okręgowego w B.
‎z dnia 7 września 2021 r., sygn. akt II Ca […],

uchyla zaskarżone postanowienie w pkt 1

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 7 września 2021 r. Sąd Okręgowy w B. po rozpoznaniu sprawy z wniosku K. B. C. z udziałem A. C. o podział majątku wspólnego na skutek skargi kasacyjnej uczestnika od postanowienia Sądu Okręgowego w B. z 30 marca 2021 r. oraz w przedmiocie wniosku wnioskodawczyni o sprostowanie postanowienia Sądu Rejonowego w C. odrzucił skargę kasacyjną, zaś wniosek o sprostowanie postanowienia Sądu Rejonowego w C. przekazał do rozpoznania temu Sądowi, a także oddalił wniosek wnioskodawczyni o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Zażalenie na powyższe orzeczenie w pkt 1 wniósł Uczestnik, zarzucając mu naruszenie prawa procesowego, tj. art. 398⁶ § 2 k.p.c. w zw. z art. 88 k.p.c. poprzez bezpodstawne przyjęcie, że pełnomocnictwo rodzajowe udzielone przez Uczestnika nie stanowi podstawy reprezentowania Uczestnika w postępowaniu przed Sądem Najwyższym oraz do złożenia w jego imieniu skargi kasacyjnej. Uczestnik wniósł o  uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do Sądu Najwyższego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie podlegało uwzględnieniu. Pełnomocnik pozwem z 26 lipca 2021 r. został wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa przed Sądem Najwyższym w  terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Na powyższe wezwanie pełnomocnik odpowiedział pismem z 29 lipca 2021 r. k. 709 przedkładając kopię pełnomocnictwa (k. 710), które zawiera zwrot „przed wszystkimi sądami”. W ocenie Sądu Okręgowego przedłożenie tego pełnomocnictwa nie czyni zadość wezwaniu sądu, bowiem nie ono spełnia przesłanki z art. 87¹ § 1 k.p.c., albowiem nie wymienia Sądu Najwyższego jako sądu, przed którym potrzebne jest pełnomocnictwo szczególne. Stanowisko to jednak nie zasługuje na aprobatę. Jeżeli bowiem pełnomocnictwo zawiera upoważnienie do występowania przed „sądami” (w tym „wszystkimi sądami”) bez określenia, o jakie sądy chodzi, to takie sformułowanie użyte w pełnomocnictwie powinno być rozumiane jako umocowanie do występowania również przed Sądem Najwyższym. Udzielenie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony w określonej sprawie (pełnomocnictwo rodzajowe), bez ograniczenia jego zakresu, oznacza umocowanie pełnomocnika także do prowadzenia spraw sądowych mocodawcy, w tym umocowanie do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 28 czerwca 2016 r., II UZ 19/16, niepublikowane).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 394¹ § 3 w związku z art. 398¹⁵ k.p.c. uchylił zaskarżone postanowienie w zaskarżonej części.

a.s.