Sąd Najwyższy

III CZ 6/16

postanowienie SN z dnia 2016-02-25

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaIII CZ 6/16
Data orzeczenia2016-02-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział III
SędziowieSSN Krzysztof Pietrzykowski, SSN Monika Koba, SSA Janusz Kaspryszyn, SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący), SSN Krzysztof Pietrzykowski (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 6/16

POSTANOWIENIE

Dnia 25 lutego 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Pietrzykowski (przewodniczący, sprawozdawca)
‎
SSN Monika Koba
‎
SSA Janusz Kaspryszyn

w sprawie z wniosku B. Ż.
‎
przy uczestnictwie J. S.-B. i P. B.
‎
o zniesienie współwłasności,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej

w dniu 25 lutego 2016 r.,
‎
zażalenia wnioskodawcy

na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt II Ca […],

oddala zażalenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w K. postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2015 r. oddalił wniosek wnioskodawczyni o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 maja 2015 r. odrzucające skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 19  grudnia 29014 r. (ze względu na jej niedopuszczalność w sprawie o zniesienie współwłasności) i odrzucił zażalenie. Podkreślił, że do Sądu wpłynęło zażalenie wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 maja 2015 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tego zażalenia. Odpis postanowienia z dnia 5 maja 2015 r. został skutecznie doręczony pełnomocnikowi wnioskodawczyni przez podwójne awizo w dniach 18 maja i 26 maja 2015 r. Przesyłka nie została podjęta w terminie, a w dniu 19 czerwca 2015 r. odebrał ją pełnomocnik wnioskodawczyni. Sąd Okręgowy podkreślił, że zażalenie podlegało odrzuceniu jako złożone z przekroczeniem tygodniowego terminu, który zgodnie z  art. 394 § 2 k.p.c. upłynął z dniem 9 czerwca 2015 r. Wnioskodawczyni nie wykazała ani nie uprawdopodobniła, aby do przekroczenia ustawowego terminu do złożenia zażalenia doszło z przyczyn niezawinionych (art. 168 § 1 k.p.c.). Nie budzi bowiem wątpliwości, że czynności pełnomocnika obciążają stronę tak, jakby podejmowała je ona osobiście.

Pełnomocniczka wnioskodawczyni, z ostrożność procesowej, na jej wyraźne życzenie, wniosła zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z  dnia 4 sierpnia 2015 r. Zarzuciła błąd w ustaleniach faktycznych polegający na tym, że do przekroczenia terminu do wniesienia zażalenia doszło z przyczyn zawinionych, oraz wniosła o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w K. z dnia 5 maja 2015 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Według art. 168 § 1 k.p.c., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności procesowej bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Nie można podzielić poglądu, że w niniejszej sprawie wnioskodawczyni nie miała wpływu na niedokonanie w terminie czynności procesowej bez swojej winy. Stronę (uczestnika postępowania) obciążają bowiem zaniedbania jej pełnomocnika procesowego, będącego adwokatem albo radcą prawnym, a pełnomocnika procesowego obciążają zaniedbania pracownika sekretariatu jego kancelarii prawnej. Takie jest jednolite stanowisko orzecznictwa Sądu Najwyższego (zob.  postanowienia z dnia 9 sierpnia 1974 r., II CZ 149/74, OSP 1975, nr 2, poz.  39, z dnia 8 maja 1998 r., I CKN 343/98, niepubl., z dnia 5 czerwca 1998 r., III  CKN 444/98, niepubl., z dnia 12 stycznia 1999 r., I CKN 620/98, niepubl., z dnia 12 marca 1999 r., I PKN 76/99, OSNP 2000, nr 11, poz. 431, z dnia 7 marca 2000  r., III CKN 718/98, niepubl., z dnia 30 sierpnia 2000 r., V CKN 1244/00, niepubl., z dnia 27 lutego 2003 r., I PZ 145/02, niepubl., z dnia 30 maja 2007 r., II  CSK 167/07, niepubl., z dnia 28 listopada 2007 r., V CZ 105/07, niepubl., z dnia 27 października 2009 r., II UZ 35/09, niepubl., z dnia 24 listopada 2009 r., V CZ 57/09, z dnia 26 stycznia 2011 r., I UZ 165/10, z dnia 11 maja 2011 r., I UZ 11/11, z  dnia 28 września 2011 r., I CZ 81/11, z dnia 4 listopada 2011 r., I CZ 114/11, z  dnia 24 listopada 2011 r., I CZ 113/11, z dnia 28 lutego 2013 r., III CZ 6/13, z  dnia 8 maja 2013 r., I CZ 35/13, z dnia 28 maja 2013 r., V CZ 160/12 i z dnia 16  czerwca 2015 r., I PZ 3/15, niepubl., postanowienie z dnia 27 sierpnia 2015, III  CZ 39/15, niepubl.).

W konkluzji należy zatem stwierdzić, że zawinionym uchybieniem terminu przez stronę (uczestnika postępowania) jest zaniedbanie adwokata lub radcy prawnego, któremu strona (uczestnik) udzieliła pełnomocnictwa procesowego, albo pracownika kancelarii prawnej takiego adwokata lub radcy prawnego (art. 168 § 1 k.p.c.).

Z przedstawionych powodów orzeczono, jak w sentencji (art. 39814 w  związku z art. 3941 § 1 i § 3 k.p.c.).

aw

db

Zapytaj AI o to orzeczenie