III CZ 224/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Agnieszka Piotrowska
29 grudnia 2025 r.
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym 29 grudnia 2025 r. w Warszawie
zażalenia R. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku
z 25 lipca 2025 r., I AGa 98/24,
w sprawie z powództwa A.K.
przeciwko R. spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w S.
o zapłatę,
oddala zażalenie.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 5 kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku oddalił
powództwo A.K. skierowane przeciwko R. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej Spółka) o
zapłatę 369 000 zł z tytułu zwrotu ceny wadliwego sprzętu nabytego przez powoda
od pozwanej Spółki. Po rozpoznaniu apelacji powoda, Sąd Apelacyjny w
Białymstoku, wyrokiem z 31 marca 2025 r. zmienił powyższy wyrok w ten sposób,
że zasądził od pozwanej Spółki na rzecz powoda kwotę 369 000 zł i rozstrzygnął o
kosztach postępowania za obie instancje.
Postanowieniem z 25 lipca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku odrzucił
skargę kasacyjną pozwanej Spółki od powyższego wyroku ze względu na
nieusuwalny brak konstrukcyjny, polegający na wadliwym sformułowaniu wniosku
kasacyjnego. Pozwana zawnioskowała bowiem w skardze: o „uchylenie w całości
III CZ 224/25
2
zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego ... i zmianę zaskarżonego wyroku przez
oddalenie powództwa w całości ...”, co nie spełniało, w ocenie Sądu drugiej
instancji, wymogów z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.
W zażaleniu na to postanowienia pozwana Spółka zarzuciła naruszenie art.
3984 § 1 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. przez wadliwe odrzucenie skargi
kasacyjnej, która zawierała prawidłowo sformułowany wniosek kasacyjny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia przysługujący
od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji. Wysoki stopień
sformalizowania tej skargi jest uzasadniony tym, że jest ona instrumentem
umożliwiającym ingerencję w zasadę stabilności orzeczeń sądowych. Skarga musi
być prawidłowo zredagowana, aby nie wywoływać wątpliwości o charakterze
interpretacyjnym, gdyż zakres zaskarżenia oraz wnioski kasacyjne nie mogą być
pozostawione Sądowi Najwyższemu do samodzielnego określenia w drodze
zabiegów interpretacyjnych i analizy sformułowań, którymi posłużył się autor skargi.
Waga tych obowiązków i powiązane z nimi wymaganie precyzji w określaniu
zakresu zaskarżenia oraz formułowaniu wniosków kasacyjnych powodują, że
ewentualne wady skargi w tym zakresie nie mogą być, inaczej niż w przypadku
uchybień formalnych, naprawione w drodze postępowania sanacyjnego.
Skarga, która nie spełnia któregokolwiek z wymagań konstrukcyjnych określonych
w art. 3984 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu stosownie do art. 3986 § 2 k.p.c. W celu
umożliwienia stronom należytego wypełnienia obowiązków związanych
z prawidłowym sporządzeniem skargi kasacyjnej ustawodawca wprowadził
przymus adwokacko-radcowski (art. 871 § 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy wielokrotnie
i wszechstronnie wyjaśnił kwestię zasad prawidłowego sporządzenia skargi
kasacyjnej, w tym także w zakresie spełnienia wymagań, o których mowa w art.
3984 § 1 k.p.c. (zob. postanowienia z 16 października 1997 r., II CKN 404/97,
OSNC 1998, Nr 4, poz. 59, z 10 stycznia 2007 r., I CZ 113/06, z 24 kwietnia
2013 r., III CSK 77/13 i z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15).
III CZ 224/25
3
Skarga kasacyjna strony pozwanej nie czyni zadość przedstawionym
regułom. Pozwana Spółka określiła zakres zaskarżenia wyroku Sądu drugiej
instancji w sposób realizujący wymaganie wskazane w art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.,
wskazując, że zaskarża wyrok Sądu Apelacyjnego w całości. Co się natomiast
tyczy wniosków skargi kasacyjnej (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), to żadne
z przytoczonych w skardze żądań nie pozwala na przyjęcie, że wspomniany środek
zaskarżenia został w tym zakresie skonstruowany poprawnie. Wnosząc
o orzeczenie przez Sąd Najwyższy co do istoty sprawy skarżący nie może
jednocześnie wnosić o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji oraz
o jego zmianę. Prawidłowo sformułowany wniosek powinien obejmować żądanie
uchylenia zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji z określeniem zakresu
uchylenia oraz żądanie zmiany wyroku Sądu pierwszej instancji ze wskazaniem
zakresu tej zmiany, ewentualnie żądanie oddalenia apelacji wniesionej przez
przeciwnika procesowego, którego to wniosku skarga kasacyjna pozwanej nie
zawiera.
Sąd Najwyższy realizując, zgodnie z postulatem wnoszącego skargę
kasacyjną, kompetencje określone w art. 39816 k.p.c. uchyla zaskarżone
orzeczenie sądu drugiej instancji, a po uchyleniu wydaje zastępujące je nowe
merytoryczne rozstrzygnięcie, działając w istocie jako sąd drugiej instancji.
W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji.
Agnieszka Piotrowska
(R.N.)
[a.ł]