Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2022-09-09
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt III CZ 203/22
POSTANOWIENIE
Dnia 9 września 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Władysław Pawlak (przewodniczący)
SSN Paweł Grzegorczyk
SSN Roman Trzaskowski (sprawozdawca)
w sprawie z powództwa Kancelarii M. spółki akcyjnej w K.
przeciwko B. L.
o zapłatę,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 9 września 2022 r.,
zażalenia pozwanej
na postanowienie Sądu Okręgowego w K.
z dnia 10 marca 2022 r., sygn. akt III Ca […],
odrzuca zażalenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 20 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w Katowicach, na podstawie art. 3986 § 2 w związku z art. 3982 § 2 pkt 3 k.p.c., odrzucił jako niedopuszczalną, skargę kasacyjną B. L. od wyroku tego Sądu z dnia 3 lutego 2022r.
Zażalenie na to postanowienie złożyła osobiście B. L..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, z wyjątkami przewidzianymi w art. 871 § 2 k.p.c. Ze zgromadzonego w aktach materiału
i twierdzeń samej skarżącej nie wynika, aby dotyczył jej którykolwiek z wyjątków przewidzianych w tym przepisie. Przymus adwokacko-radcowski ustanowiony w art. 871 k.p.c. obejmuje wszelkie postępowania, które przynależą do właściwości Sądu Najwyższego, dotyczy więc także zażalenia do Sądu Najwyższego (art. 3941 § 1 k.p.c.).
Zażalenie wniesione osobiście przez stronę w następstwie niezastosowania się do wymogu przymusu adwokacko-radcowskiego dotknięte jest brakiem nieusuwalnym, którego nie można sanować w trybie art. 130 § 1 k.p.c. i który powoduje konieczność odrzucenia zażalenia (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2013 r., V CZ 70/13, niepubL, z dnia 7 maja 2014 r., II CZ 19/14, niepubL, z dnia 20 stycznia 2015 r., V CZ 92/14, niepubL i z dnia 14 grudnia 2018 r., I CZ 106/18, niepubL).
Ubocznie warto zauważyć, że skarżąca została pouczona o przysługującym jej środku zaskarżenia na postanowienie z dnia 20 marca 2022 r. oraz obowiązującym przy tym zażaleniu przymusie adwokacko-radcowskim (k. 177).
Z tych względów, na podstawie art. 3941 § 3 w związku z art. 3986 § 3 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
[as]
