Sygn. akt III CO 432/22
POSTANOWIENIE
Dnia 15 kwietnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Monika Koba
w sprawie z powództwa M. P.
przeciwko J. P.
o rozwód,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 15 kwietnia 2022 r.,
na skutek przedstawienia przez Sąd Okręgowy w B.
akt sprawy o sygn. akt I C […],
celem oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy
zwraca akta sprawy.
UZASADNIENIE
Pismem przewodnim z dnia 23 marca 2022 r. Sąd Okręgowy w B. zwrócił się do Sądu Najwyższego o oznaczenie na podstawie art. 45 k.p.c. sądu właściwego do rozpoznania sprawy z powództwa M. P. przeciwko J. P. o rozwód.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 45 § 1 k.p.c., jeżeli na podstawie przepisów kodeksu postępowania cywilnego nie można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej, Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo. W art. 45 § 2 k.p.c. przewidziano natomiast, że o oznaczenie sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, występuje sąd do którego wpłynął pozew. Wystąpienie takie - w aktualnym stanie prawnym - musi mieć zatem właściwą procesową formę postanowienia (art. 354 k.p.c.), (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 lutego 2022 r., III CO 25/22, niepubl. i z dnia 20 grudnia 2021 r., III CO 99 /21, niepubl.).
W orzecznictwie Sądu Najwyższego prezentowany jest także pogląd, że postanowienie takie powinno wskazywać okoliczności, które świadczą o wystąpieniu stanu rzeczy wypełniającego hipotezę normy wynikającej z art. 45 k.p.c., co może nastąpić wyłącznie w jego uzasadnieniu (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 29 maja 2018 r., III CO 56/18, OSNC-ZD 2019, nr 2, poz. 25, z dnia 1 czerwca 2015 r., III CO 37/15, OSNC 2015, nr 12, poz. 150, i z dnia 13 listopada 2007 r., III CO 17/07 niepubl.).
Mając na względzie, że Sąd uprawniony poprzestał na sporządzeniu pisma przewodniego zawierającego prośbę o oznaczenie sądu – co nie spełnia wymogów art. 45 § 2 k.p.c. - orzeczono jak w postanowieniu.