III CO 388/26
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
16 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 16 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa J.S. i M.S.
przeciwko Syndykowi Masy Upadłości Bank spółki akcyjnej
w upadłości w W.
o ustalenie i zapłatę,
na skutek wystąpienia przez Sąd Okręgowy w Warszawie
postanowieniem z 11 marca 2026 r., XXVIII C 10056/25,
o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy,
odmawia oznaczenia sądu.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 11 marca 2026 r. Sąd Okręgowy w Warszawie
zwrócił się do Sądu Najwyższego na podstawie art. 45 k.p.c. celem oznaczenia
sądu, przed który należy wytoczyć powództwo. Wskazał m.in., że postanowieniem
z dnia 5 listopada 2025 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku przekazał sprawę do
rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie na podstawie art. 200 § 14
w związku z art. 30 k.p.c. jako właściwemu ogólnie, podczas gdy w rzeczywistości
w sprawie nie można ustalić właściwości miejscowej z uwagi na art. 18 ust.
1 ustawy z dnia 9 marca 2023 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania
cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 614).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
III CO 388/26
2
Zgodnie z art. 45 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy
wytoczyć powództwo, jeżeli w myśl przepisów kodeksu postępowania cywilnego nie
można w świetle okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej.
W okolicznościach sprawy sytuacja taka nie ma jednak miejsca, zważywszy, że
zgodnie z art. 200 § 2 zdanie pierwsze k.p.c. sąd, któremu sprawa została
przekazana, jest związany postanowieniem o przekazaniu sprawy. Nie zachodzi
zarazem wyjątek określony w art. 200 § 2 zdanie drugie k.p.c., albowiem do
przekazania sprawy doszło między sądami równorzędnymi.
Skoro postanowienie o przekazaniu sprawy stało się prawomocne wobec
niezaskarżenia, to sąd, któremu sprawa została przekazana, jest nim związany,
a właściwość miejscowa sądu uległa utrwaleniu, bez względu na zasadność
przekazania (por. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego dnia 13 maja 1976 r., II
CO 3/76, OSNC 1977, nr 2, poz. 30, z dnia 11 lipca 2002 r., IV CO 8/02, z dnia
24 czerwca 2020 r., IV CO 54/20 i z dnia 9 sierpnia 2023 r., III CO 436/23).
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji, uznawszy zarazem
za zasadne zwięzłe wskazanie powodów tego rozstrzygnięcia (art. 357 § 5 k.p.c.).
Paweł Grzegorczyk
(K.G.)
[SOP]
