II ZO 75/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Maria Szczepaniec
Dnia 20 maja 2026 r.
w sprawie obwinionej lekarz weterynarii M. M.
na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 20 maja 2026 r.
w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej
w przedmiocie zażalenia wniesionego przez obrońcę obwinionej lekarz weterynarii
M. M. – adw. R. M. na zarządzenie Przewodniczącego Krajowego Sądu Lekarsko-
Weterynaryjnego w Warszawie z dnia 18 czerwca 2025 r. w sprawie o sygn. akt [...]
dotyczącej odmowy przyjęcia środka odwoławczego złożonego przez obrońcę
obwinionej
postanowił:
1. uchylić zaskarżone zarządzenie i sprawę przekazać
Przewodniczącemu Krajowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego
w Warszawie do ponownego rozpoznania;
2. kosztami postępowania odwoławczego obciążyć Skarb
Państwa.
UZASADNIENIE
Orzeczeniem z dnia 20 maja 2025 r. w sprawie o sygn. akt [...], Krajowy Sąd
Lekarsko-Weterynaryjny w Warszawie w sprawie obwinionej lekarz weterynarii M.
M., uchylił orzeczenie Sądu [...] Izby Lekarsko-Weterynaryjnej […] z dnia 23 maja
2024 r., w sprawie o sygn. akt [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania
temu Sądowi (k. 275-281 dołączonych akt o sygn. [...]).
II ZO 75/25
2
Na powyższe orzeczenie, w oparciu o art. 539a § 1 k.p.k. w zw. z art. 62 ust.
1 pkt 1 ustawy z dnia 21 grudnia 1990 r. o zawodzie lekarza weterynarii i izbach
lekarsko-weterynaryjnych (dalej powoływana jako: „u.l.w.), obrońca obwinionej
lekarz weterynarii, złożył skargę z dnia 9 czerwca 2025 r. (data sporządzenia)
i zarzucił zaniechanie umorzenia postępowania i błędne przekazanie sprawy
Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania w sytuacji, gdy zachodziła
okoliczność wyłączająca postępowanie, określona w art. 17 § 1 pkt 6 k.p.k.
Formułując powyższy zarzut, obrońca obwinionej lekarz weterynarii wniósł
o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Krajowemu Sądowi
Lekarsko-Weterynaryjnemu do ponownego rozpoznania w postępowaniu
odwoławczym (k. 333-341 dołączonych akt o sygn. [...]).
Zarządzeniem z dnia 18 czerwca 2025 r. Przewodniczący Krajowego Sądu
Lekarsko-Weterynaryjnego w Warszawie odmówił przyjęcia ww. skargi uznając, iż
jest ona niedopuszczalna w świetle postanowień art. 46b ust. 1 u.l.w. (k. 342-343
dołączonych akt o sygn. [...]).
Na powyższe zarządzenie, obrońca obwinionej lekarz weterynarii złożył
zażalenie z dnia 25 czerwca 2025 r. (data sporządzenia) i zarzucił w nim obrazę
przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść zarządzenia,
a mianowicie:
1. art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1 u.l.w.
przez zastosowanie tych przepisów, mimo iż nie znajdują one zastosowania
do skargi na orzeczenie sądu odwoławczego,
2. art. 46b ust. 1 u.l.w. przez dokonanie błędnej wykładni tego przepisu
i błędne przyjęcie, że wyłącza on stosowanie przepisów o skardze na
orzeczenie sądu odwoławczego w sprawach dyscyplinarnych dotyczących
lekarzy weterynarii,
3. art. 539b § 2 k.p.k. w zw. z art. 62 ust. 1 pkt 1 u.l.w. przez wykonanie
zaskarżonego orzeczenia – przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji
do ponownego rozpoznania, pomimo złożenia skargi.
II ZO 75/25
3
Podnosząc powyższe zarzuty, obrońca obwinionej lekarz weterynarii wniósł
o uchylenie zaskarżonego orzeczenia (k. 348-350 dołączonych akt o sygn. [...]).
Na podstawie zarządzenia Prezesa Izby Odpowiedzialności Zawodowej
z dnia 24 lipca 2025 r. ww. zażalenie zostało wpisane do repertorium II ZO 75/25.
Na podstawie zarządzenia Prezesa Izby Odpowiedzialności Zawodowej
z dnia 30 lipca 2025 r. sprawa o sygn. akt II ZO 75/25 została przydzielona SSN
Markowi Motukowi. SSN Marek Motuk przeszedł z dniem 8 listopada 2025 r. w stan
spoczynku.
Na podstawie zarządzenia Prezesa Izby Odpowiedzialności Zawodowej
z dnia 31 marca 2026 r. sprawa o sygn. akt II ZO 75/25 została przydzielona SSN
Marii Szczepaniec.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.
W pierwszej kolejności wskazać należy, że przepisy rozdziału 55a k.p.k.
zawierające unormowanie instytucji skargi na wyrok sądu odwoławczego
uchylający wyrok sądu pierwszej instancji i przekazujący sprawę do ponownego
rozpoznania, mają odpowiednie zastosowanie w postępowaniu dotyczącym
odpowiedzialności zawodowej lekarzy weterynarii na podstawie art. 62 ust. 1 pkt 1
u.l.w.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego – Izby Odpowiedzialności Zawodowej,
przepisy rozdziału 55a k.p.k., znajdują odpowiednie zastosowanie
w postępowaniach dotyczących odpowiedzialności dyscyplinarnej lub zawodowej
jedenastu zawodów zaufania publicznego, właśnie poprzez odesłanie do ww.
przepisów k.p.k., a zawartych w ustawach poszczególnych zawodów zaufania
publicznego, np. lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, adwokata czy radcy
prawnego (zob. np. wyroki Sądu Najwyższego: z 8 sierpnia 2023 r., II ZSG 1/22;
z 29 listopada 2023 r., II ZSG 5/23; z 25 stycznia 2024 r., II ZSG 6/23; z 28 sierpnia
2025 r., II ZSG 5/24; z 21 października 2025 r., II ZSG 8/22; z 2 grudnia 2025r., II
ZSG 8/25; postanowienia Sądu Najwyższego: z 28 lutego 2023 r., II ZSG 3/23; z 4
II ZO 75/25
4
kwietnia 2023 r., II ZSG 2/23; z 8 sierpnia 2023 r., II ZSG 7/22; z 11 kwietnia 2024
r., II ZSG 1/24; z 17 czerwca 2025 r.; II ZSG 2/24; z 17 grudnia 2025 r., II ZSG 1/25;
z 12 marca 2026 r., II ZSG 10/25; z 9 kwietnia 2026 r., II ZSG 13/25).
Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w postępowaniu
dyscyplinarnym dotyczącym obwinionej lekarz weterynarii M. M., złożona przez jej
obrońcę – adwokata R. M. skarga dnia 9 czerwca 2025 r. (data sporządzenia) na
orzeczenie Krajowego Sądu Lekarsko-Weterynaryjnego w Warszawie z dnia 20
maja 2025 r., w sprawie o sygn. akt [...], uchylające orzeczenie Sądu [...] Izby
Lekarsko-Weterynaryjnej […] z dnia 23 maja 2024 r., w sprawie o sygn. akt [...] i
przekazujące sprawę do ponownego rozpoznania, jest dopuszczalna i powinna
podlegać rozpoznaniu. W konsekwencji doszło do rażącego naruszenia art. 46b ust.
1 pkt 1 u.l.w., poprzez jego błędną wykładnię. Konieczne stało się zatem uchylenie
zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy Krajowemu Sądowi Lekarsko-
Weterynaryjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.
Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
[M. T.]
[r.g.]
