II ZK 27/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 24 października 2025 r.
Prezes SN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący)
SSN Zbigniew Korzeniowski (sprawozdawca)
SSN Barbara Skoczkowska
Protokolant starszy inspektor sądowy Marta Brzezińska
w sprawie adwokat K. W. obwinionej o popełnienie przewinienia dyscyplinarnego z
art. 80 Prawa o adwokaturze w zw. z § 1 ust. 2 i 3 oraz § 22 lit. a i c i § 46 i § 48
Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu, po rozpoznaniu w Izbie
Odpowiedzialności Zawodowej, na posiedzeniu 24 października 2025 r., z udziałem
T. Ł. – przedstawiciela S. i jego pełnomocnika adwokata P. W., oświadczenia
obwinionej adwokat K. W. o cofnięciu kasacji wniesionej przez obrońcę obwinionej
od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury z 14 października
2023 r., sygn. akt […], zmieniającego w części a w pozostałym zakresie
utrzymującego w mocy orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej […] z
30 maja 2023 r., sygn. akt […],
postanowił:
I. na podstawie art. 432 k.p.k. i art. 518 k.p.k. oraz art. 531 § 3
k.p.k., pozostawić kasację obrońcy obwinionej bez rozpoznania,
albowiem pismem z 23 października 2025 r. została ona cofnięta
przez obwinioną oraz wobec stwierdzenia, że w sprawie nie zachodzą
przesłanki wymienione w art. 439 § 1 k.p.k. i w art. 440 k.p.k.;
II. zasądzić od obwinionej adw. K. W. na rzecz Skarbu Państwa
kwotę 20 (dwudziestu) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego.
Zbigniew Korzeniowski Wiesław Kozielewicz Barbara Skoczkowska
II ZK 27/25
2
UZASADNIENIE
Adwokat K. W. została obwiniona o to, że pomimo świadczenia co najmniej
do dnia 31 grudnia 2017 r. pomocy prawnej na rzecz S1. (obecnie po zmianie
nazwy: S.) z siedzibą w O., w okresie co najmniej od dnia 3 października 2018 r. i
nadal działa w charakterze obrońcy podejrzanego, a następnie oskarżonego, R. S.,
byłego dyrektora S. w sprawie prowadzonej przez Prokuraturę Rejonową w Ż.
(sygn. [...]), a następnie przez Sąd Okręgowy w P. […] Wydział Karny (sygn. [...]),
oskarżonego o przestępstwa z art. 296 § 2 k.k. w zw. z art. 296 § 1 k.k. i art. 284 §
2 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. i art. 276 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. w zw. z art. 12 §
1 k.k., gdzie zarzucone oskarżonemu czyny dotyczą m.in. wyrządzenia przez niego
znacznej szkody majątkowej wobec S., w którym to postępowaniu S. jest
pokrzywdzonym oraz oskarżycielem posiłkowym, tj. działając w stanie konfliktu
interesów, tj. o czyn z art. 80 Prawa o adwokaturze w zw. z § 1 ust. 2 i 3 oraz § 22
lit. a i c i § 46 i § 48 Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu,
stanowiącym naruszenie zasad etyki i godności zawodu adwokata.
Sąd Dyscyplinarny Izby Adwokackiej […], orzeczeniem z 30 maja 2023 r.,
sygn. akt [...], uznał obwinioną adw. K. W., w ramach zarzucanego czynu za winną
tego, że pomimo świadczenia co najmniej do dnia 31 grudnia 2017 r. pomocy
prawnej na rzecz S., ul. […], w okresie co najmniej od dnia 3 października 2018 r.
do co najmniej 20 października 2020 roku działała w charakterze obrońcy
podejrzanego, a następnie oskarżonego, R. S., sekretarza S. w sprawie
prowadzonej przez Prokuraturę Rejonową w Ż. (sygn. [...]), a następnie przez Sąd
Okręgowy w P. […] Wydział Karny (sygn. [...]), oskarżonego o przestępstwa z art.
296 § 2 k.k. i inne, gdzie zarzucone oskarżonemu R. S. czyny dotyczą m.in.
wyrządzenia przez niego znacznej szkody majątkowej wobec S., w którym to
postępowaniu S. jest pokrzywdzonym oraz oskarżycielem posiłkowym, tj. działając
w stanie konfliktu interesów, tj. deliktu dyscyplinarnego z art. 80 Prawa
o adwokaturze w zw. z § 1 ust. 2 i 3 oraz § 22 lit. a i c i § 46 i § 48 Zbioru Zasad
Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu, stanowiącym naruszenie zasad etyki i
II ZK 27/25
3
godności zawodu adwokata i za tak przypisany czyn, na podstawie art. 81 ust. 1 pkt
2 wymierzył obwinionej adwokat K. W. karę nagany.
Ponadto obciążył obwinioną kosztami postępowania dyscyplinarnego
w wysokości 1000 zł za dochodzenie dyscyplinarne zaś na podstawie ust. 2
Uchwały Nr 23/2017 Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 1 lipca 2017 r. w sprawie
określenia wysokości zryczałtowanych kosztów postępowania dyscyplinarnego
podwyższył zryczałtowane koszty postępowania dyscyplinarnego i zasądził od
obwinionej adw. K. W. 3.000 zł z tytułu kosztów postępowania przed Sądem
Dyscyplinarnym I instancji na rzecz Izby Adwokackiej […].
Orzeczenie to zaskarżył odwołaniem z 5 sierpnia 2023 r. obrońca obwinionej
adw. K. W. – adw. M. J.
W wyniku rozpoznania odwołania obrońcy obwinionej, Wyższy Sąd
Dyscyplinarny Adwokatury orzeczeniem z 14 października 2023 r., sygn. akt […],
zmienił zaskarżone orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego Izby Adwokackiej […] z 30
maja 2023 r., sygn. [...] w ten sposób, że:
a) wyeliminował z kwalifikacji prawnej czynu pkt c § 22 i § 48 Zbioru
Zasad Etyki i Godności Zawodu;
b) na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o adwokaturze w
miejsce orzeczonej wobec obwinionej adw. K. W. kary nagany wymierzył karę
upomnienia.
W pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone orzeczenie w mocy, zaś
kosztami postepowania dyscyplinarnego obciążył obwinioną.
Od tego orzeczenia kasację wniósł obrońca obwinionej, który zaskarżył je
w części, na korzyść adw. K. W.
Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił rażące naruszenie prawa, które to miało
istotny wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia poprzez naruszenie:
1. art. 80 Prawa o adwokaturze w zw. z § 1 ust. 2 i 3 oraz § 46 Zbioru
Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu, poprzez utrzymanie w mocy przez
Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury kwalifikacji prawnej ze wskazanej normy,
podczas gdy z zebranego materiału dowodowego wynika, iż czyn obwinionej nie
realizował znamion wskazanego przewinienia dyscyplinarnego, co zresztą wyraźnie
w uzasadnieniu podkreślił Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury w odniesieniu do
II ZK 27/25
4
zarzutu nr 6 wywiedzionego przez obrońcę odwołania uznając w całości jego
zasadność, a zatem wskazana norma winna zostać wyeliminowana z opisu
zarzucanego obwinionej czynu;
2. art. 80 prawa o adwokaturze w zw. z § 1 ust 2 i 3 oraz § 22 lit. a
Zbioru Zasad Etyki Adwokackiej i Godności Zawodu poprzez utrzymanie w mocy
przez Wyższy Sąd Dyscyplinarny kwalifikacji prawnej ze wskazanej normy,
podczas gdy z zebranego materiału dowodowego nie wynika, aby czyn obwinionej
realizował znamiona wskazanego przewinienia dyscyplinarnego, gdyż żaden
element stanu faktycznego nie potwierdził, żeby obwiniona udzielała wcześniej
pomocy prawnej w sprawie wskazanej w zarzucie, ani w sprawie powiązanej ze
sprawą wskazaną w zarzucie na rzecz S., a wręcz przeciwnie - całość materiału
dowodowego sprawy, jak również zeznania T. Ł. - w pełni wykluczały taką
możliwość, wobec czego zarzucany czyn powinien zostać uznany za nie
wypełniający znamion przewinienia dyscyplinarnego;
3. art. 170 § 1 pkt 2 i 5 w zw. z art. 4 w zw. z art. 6 k.p.k. w zw. z art. 95n
pkt 1 ustawy Prawo o adwokaturze polegające na oddaleniu wniosków
dowodowych z przesłuchania J. Ł., Z. K., E. Z., J. W. oraz wniosku o zwrócenie się
do M. o przekazanie pełnej dokumentacji wniosków unijnych S., co de facto
doprowadziło do nieustalenia zakresu pomocy prawnej udzielanej przez obwinioną
na rzecz S., a zatem poczynione przez oba Sądy dyscyplinarne ustalenia zostały
oparte wyłącznie na domysłach i przekonaniach, a nie rzetelnie zebranym materiale
dowodowym, co miało wpływ na przypisanie obwinionej zarzucanego jej czynu,
podczas gdy winna zostać uniewinniona w całości;
4. art. 457 § 2 i 3 k.p.k. w zw. z art. 95n pkt 1 ustawy Prawo o
adwokaturze polegające na braku merytorycznego wyjaśnienia oddalenia wniosków
dowodowych z przesłuchania J. Ł., Z. K., E. Z., J. W. oraz wniosku o zwrócenie się
do M. o przekazanie pełnej dokumentacji wniosków unijnych S. poprzez wskazanie
jedynie, iż przeprowadzenie tych dowodów nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia
sprawy, a w zakresie zarzutów, iż Wyższy Sąd Dyscyplinarny Adwokatury podziela
stanowisko Sądu I instancji co uniemożliwia należytą kontrolę instancyjną.
Podnosząc te zarzuty skarżący wniósł o uchylenie orzeczenia w zaskarżonej
części i uniewinnienie obwinionej, ewentualnie uchylenie orzeczenia w zaskarżonej
II ZK 27/25
5
części i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wyższy Sąd
Dyscyplinarny Adwokatury.
Zarządzeniem z 27 maja 2025 r. Przewodniczący II Wydziału IOZ SN
wyznaczył termin rozprawy w sprawie o sygn. akt II ZK 27/25, na 24 października
2025 r.
Następie, pismem z 23 października 2025 r. adw. K. W., działając w imieniu
własnym, oświadczyła, że cofa kasację w całości, w sprawie II ZK 27/25.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
W niniejszej sprawie adw. K. W., działając jako obwiniona, cofnęła kasację
wniesioną przez jej obrońcę od orzeczenia Wyższego Sądu Dyscyplinarnego
Adwokatury z 14 października 2023 r., sygn. akt […], zmieniającego w części
a w pozostałym zakresie utrzymującego w mocy orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego
Izby Adwokackiej […] z 30 maja 2023 r., sygn. akt [...].
Zgodnie z treścią art. 432 k.p.k. w zw. z art. 518 k.p.k. cofnięty środek
odwoławczy sąd odwoławczy pozostawia bez rozpoznania, chyba że zachodzi
jedna z przyczyn wymienionych w art. 439 lub art. 440.
Natomiast zgodnie z art. 531 § 1 i 3 k.p.k., Sąd Najwyższy pozostawia bez
rozpoznania przyjętą kasację, jeżeli nie odpowiada ona przepisom wymienionym
w art. 530 § 2 lub gdy przyjęcie kasacji nastąpiło na skutek niezasadnego
przywrócenia terminu. Sąd kasacyjny wydaje postanowienie bez udziału stron,
chyba że prezes Sądu Najwyższego zarządzi inaczej (§1). Przepis § 1 zdanie
drugie stosuje się odpowiednio w przypadku cofnięcia kasacji (§ 3).
Z tych względów Sąd Najwyższy postanowieniem z 24 października 2025 r.
pozostawił kasację bez rozpoznania, z uwagi na jej cofnięcie przez obwinioną oraz
stwierdzenie, że w sprawie nie zachodzą przesłanki wymienione w art. 439 § 1
k.p.k. i art. 440 k.p.k.
Sąd Najwyższy obciążył obwinioną kosztami sądowymi postępowania
kasacyjnego w kwocie 20 zł., na podstawie art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1
k.p.k. i art. 636 § 1 k.p.k. w zw. z art. 95n pkt 1 ustawy Prawo o adwokaturze.
[M. T.]
[r.g.]
II ZK 27/25
6
Zbigniew Korzeniowski Wiesław Kozielewicz Barbara Skoczkowska
